Van Alpenpassen tot Adriatische Zee – Duitsland, Oostenrijk & Slovenië 2023
In 2023 maakten we een indrukwekkende rondreis door Duitsland, Oostenrijk en Slovenië, een route vol bergen, grotten, meren en sfeervolle steden. De reis begon in het middeleeuwse Rothenburg ob der Tauber, waarna we koers zetten naar de Oostenrijkse Alpen.
In Salzburg genoten we van cultuur en historie, gevolgd door natuurgeweld in de Lammerklamm. Via de grens met Slovenië bereikten we de beroemde grotten van Postojna en het mysterieuze Predjama-kasteel, spectaculair gebouwd in een rotswand. Ook het Krajinski Park en de ondergrondse wereld van Škocjanske Jama maakten diepe indruk.
Aan de Adriatische kust genoten we van mediterrane sfeer in Piran, waarna we het groene binnenland verkenden met Ljubljana en het sprookjesachtige Meer van Bled. Wandelingen naar de Savica-waterval, en rond kijken in Ribčev Laz en Stara Fužina brachten ons midden in de Sloveense natuur.
Via Kranjska Gora en de spectaculaire Vršič-pas reden we naar Bovec, waar de smaragdgroene Soča-rivier en de Tolmin-kloof voor adembenemende landschappen zorgden. Terug in Oostenrijk bezochten we Villach, Grosskirchheim en Heiligenblut am Großglockner, omringd door hoge bergtoppen.
De reis eindigde via Innsbruck, de zwevende brug Highline 179 bij Reutte en het sprookjesachtige Füssen, waarmee deze veelzijdige rondreis een perfect slot kreeg.
Dag 1: Aankomst in Rotenburg ob der Tauber
Wij beginnen rustig aan en vertrekken om 9.30 uur vanuit huis. Vanaf Keulen beginnen de grotere Baustellen en staan wij voor het eerst in de file. Onderweg stoppen we kort om de benen te strekken. Ongeveer een uurtje later dan gepland arriveren wij in Rotenburg ob der Tauber.
De navigatie stuurt ons het dorp in, maar blijkbaar rijd ik een verkeerde afslag in. Uiteindelijk zetten we de auto op een van de parkeerplaatsen net buiten het centrum. Het is nog te vroeg om in te checken, dus wandelen we alvast door het prachtige middeleeuwse dorpje. We maken volop foto’s van de vakwerkhuizen, de stadspoorten (maar liefst vijf) en andere bezienswaardigheden.
Daarna lopen we met de koffers naar Gasthof Butz. Na het inchecken rusten we even uit op de kamers. ’s Avonds eten we in hetzelfde gasthof traditioneel Duits eten. De kinderen blijven liever achter, maar Linda en ik maken nog een avondwandeling door de straatjes en over de stadsmuur — echt geweldig.
Als afsluiting drinken we nog een afzakkertje op het terras.
Gereden: 452 km
Dag 2: Salzburg – eerste kennismaking met Oostenrijk
Zonder verkeersproblemen rijden wij richting Oostenrijk. Onze overnachtingsplaats is Salzburg, waar we verblijven in het Arte Hotel naast het station. Na het inchecken laten we de koffers achter en gaan meteen op pad richting het centrum.
We wandelen door de tuinen van slot Mirabell en steken daarna de rivier over via de Marko-Feingold-Steg, een brug die volhangt met liefdesslotjes. Aan de overkant ligt de oude binnenstad, waar we langs het woonhuis van Mozart, de Dom van Salzburg en de indrukwekkende vesting Hohensalzburg lopen. Ook de gezellige straatjes met souvenirwinkeltjes en restaurants nodigen uit om rond te slenteren.
Voor het avondeten kiezen we een van de Chinese restaurants. Daarna lopen Bram en Koen alvast terug naar het hotel, terwijl wij nog even door het centrum en opnieuw door de tuinen van het slot wandelen. Terug in het hotel nemen we de lift naar de bar op de 14e verdieping. Hier genieten we van een schitterend uitzicht over het oude centrum en het station — een perfecte afsluiting van deze dag.
Gereden: 850 km
Dag 3: Door kloven en grenzen – onderweg naar Slovenië
Na het uitgebreide ontbijt vertrekken wij voor een rit van ongeveer een uur naar de Lammerklamm. We parkeren de auto op de kleine parkeerplaats en trekken onze wandelschoenen aan. De route gaat op en neer over houten vlonders langs de rivier. Onderweg genieten we van het uitzicht en de kracht van het stromende water met zijn stroomversnellingen. Het laatste deel voelt bijna alsof we ín een grot staan, zo indrukwekkend.
Daarna zetten we koers naar het derde land van deze reis: Slovenië. Tot aan Ljubljana rijdt het verkeer lekker door, maar daar belanden we in een file. We maken hier meteen kennis met de nogal gewaagde rijstijl van de Slovenen. Uiteindelijk arriveren we rond 17.00 uur in Postojna.
De kamers zijn netjes en ook het dorpje maakt een verzorgde indruk. We eten pizza bij restaurant Mintka en zijn het er unaniem over eens: hier komen we morgen weer terug. Linda en ik sluiten de avond af met een koffie en een drankje op het dorpsplein. Daarna nog even lezen en schrijf ik verder aan het reisverslag voordat we gaan slapen.
Gereden: 1201 km
Dag 4: Kastelen, grotten en een avondwandeling in Postojna
Vandaag zijn we iets vroeger op dan gewoonlijk en zitten we om 8.30 uur aan het ontbijt. Het ontbijtbuffet smaakt weer prima en geeft genoeg energie voor de dag. Daarna rijden we richting Predjama Grad (grad betekent kasteel). Het kasteel ligt spectaculair, volledig ingebouwd in een natuurlijke grot. Met een audiotour bezoeken we het kasteel en wandelen we er in ongeveer een uur doorheen. De combinatie van natuur en geschiedenis maakt het bijzonder indrukwekkend.
Vervolgens rijden we terug en stoppen onderweg bij de Postojna Cave. Het is hier behoorlijk druk en de rij is lang, maar net voor 12.00 uur begint alles in beweging te komen. We stappen in een treintje dat ons zo’n twee kilometer diep het enorme grottenstelsel van in totaal 24 kilometer in brengt. Daarna volgt een wandeling door verschillende zalen en gangen. De stalagmieten en stalactieten zijn schitterend, met allerlei vormen en kleuren. Via de audiotour krijgen we duidelijke uitleg, wat het bezoek nog interessanter maakt. Aan het eind stappen we weer in het treintje voor de terugrit.
Als we daarna iets willen eten, blijkt dat niet zo makkelijk te vinden. We rijden daarom terug naar het dorp en halen bij de bakker lekkere broodjes en extra’s voor bij de koffie later in het hotel rond 16.00 uur. Vanavond eten we opnieuw bij Minatka, dit keer geen pizza maar onder andere een burger en kipsaté, weer erg lekker.
Na het eten lopen Linda en ik nog naar een uitzichtpunt boven de stad. De terugweg brengt ons vanzelf weer op het plein, waar we nog een koffie drinken. Net voordat de regen echt losbarst, lopen we terug naar het hotel. Daar bekijken we alvast de route voor morgen.
Gereden: 1224 km
Dag 5: Zoutvelden, Piran en zeezicht
Na een lekker ontbijt en omdat we mooi op tijd zijn, rijden we op ons gemak richting het Nationaal Park Krajinski Park Sečoveljske Soline. In dit gebied wordt nog steeds zout gewonnen op traditionele wijze, al gebeurt dat tegenwoordig alleen in de winter. We wandelen door het park en genieten van de zon, de rust en de vele vogels die we onderweg tegenkomen. Bij het bezoekerscentrum nemen we een ijsje en een koffie. Op de terugweg stoppen we nog even bij de winkel voor wat souvenirs: natuurlijk zeezout.
Daarna rijden we door naar Piran, een autoloos stadje. Dat betekent parkeren buiten het centrum, in een enorme parkeergarage met acht verdiepingen en plaats voor meer dan 800 auto’s. Het is smal, chaotisch en even spannend, maar uiteindelijk vinden we een plekje bijna helemaal beneden. Linda moet zelfs bij de bestuurdersstoel uitstappen, zo weinig ruimte is er. Met de bus gaan we verder naar het centrum, waar onze B&B Memento makkelijk te vinden is. De B&B is echt luxe en prachtig opgeknapt.
Linda en ik maken alvast een rondje door het stadje om te kijken waar we ’s avonds willen eten. Omdat het zo warm is, gaan we pas rond 19.00 uur op pad. We belanden bij een klein visrestaurant, waar de visschotels heerlijk smaken. Na het eten lopen we nog een rondje door Piran, onder andere richting de stadsmuur. We sluiten de avond af met een koffie bij de B&B, die verrassend lekker is.
Gereden: 1305 km
Dag 6: Van Piran naar Ljubljana via de diepte
We doen het vanmorgen rustig aan en ontbijten buiten op het plein. In alle kalmte genieten we van de laatste uurtjes in Piran. Daarna halen we de koffers op en nemen de bus terug naar de parkeergarage, waar het vandaag een stuk rustiger is dan gisteren.
Onze eerste stop van vandaag is Škocjanska Jama. Ook dit is een grottenstelsel, maar totaal anders dan de grotten die we eerder bezochten. Om 13.00 uur begint onze tocht. Eerst lopen we door het bos en daarna gaan we in groepen de grotten in. Foto’s maken is hier helaas niet toegestaan. In het begin zien we indrukwekkende stalagmieten en stalactieten, maar al snel horen we de rivier. We komen in een enorme zaal terecht waar het water diep onder ons stroomt en het plafond zich zo’n 100 meter boven ons bevindt. Over een smal pad lopen we door deze indrukwekkende ruimte en via een brug op 45 meter hoogte bereiken we de overkant. Daarna verlaten we de grot en nemen het middelste pad terug naar boven: nog zo’n 400 treden tot aan het beginpunt.
Vervolgens rijden we door naar Ljubljana. Het is onderweg behoorlijk druk, maar uiteindelijk komen we rond 17.30 uur aan bij het hotel. Even opfrissen en dan gaan we op zoek naar het Mexicaanse restaurant Cantina. Het eten smaakt uitstekend. Linda en ik maken daarna nog een rondje door de stad en strijken neer op een terras voor eerst een koffie en daarna een lekker drankje.
Net als we terug zijn in het hotel begint het te regenen. Ik schrijf aan het reisverhaal en kijk alvast wat we morgen in de stad gaan doen.
Gereden: 1436 km
Dag 7: Regenachtige dag in Ljubljana
Vandaag begint de dag regenachtig. We lopen wat door de straatjes en belanden samen op de markt van Ljubljana, waar we een broodje met worst eten. Simpel, maar erg lekker. Precies op dat moment begint het hard te regenen en besluiten we terug te lopen naar het hotel.
’s Middags lijkt het wat droger te worden en gaan Linda en ik opnieuw de stad in. We pakken de lift omhoog richting het kasteel. Het uitzicht is mooi, maar in de verte zien we de volgende buien alweer aankomen. Daarom lopen we weer naar beneden en verkennen een ander deel van de oude stad, waar de universiteit en de bibliotheek liggen. Even zitten we letterlijk in de schoolbanken. We bewonderen nog veel oude gebouwen en de verschillende bruggen die de stad rijk is.
Terug in het hotel zien we op Buienradar vooral rood: heel veel regen en onweer. Eén van de bliksems slaat vlakbij in, wat een enorme knal! We wachten tot 19.00 uur in de hoop dat het beter wordt, maar het weer blijft hetzelfde. Hardlopend gaan we alsnog eten bij Tloft, waar we heerlijk Aziatisch eten. Daarna rennen we weer terug naar het hotel.
In het hotel krijgen we berichtjes over het noodweer in Slovenië, waar wij duidelijk een “staartje” van meekrijgen. Dat verklaart ook waarom de rivier vandaag zo bruin is, vergeleken met gisteravond. We blijven tot 22.00 uur in de hotelbar en genieten van onze drankjes, terwijl steeds weer mensen binnenkomen, druipend in regenjassen en met paraplu’s.
Gereden: – km
Dag 8: Regenachtig Bled
Het blijft regenen, daarom staan wij laat op en gaan pas om 10.00 uur ontbijten. Vanwege de regen haal ik eerst de auto en daarna rijden we richting Bled, zo’n 50 km verderop. We kunnen nog niet inchecken, maar de auto mogen we al parkeren.
We trekken onze wandelschoenen aan en lopen een rondje om het meer, ongeveer 6 km. Het loopt lekker en het uitzicht op het eiland met de kerk midden in het meer is prachtig. Onderweg drinken we een koffie en daarna lopen we terug het dorp in. We doen wat boodschappen en eten op het balkon, met uitzicht op het meer en het kasteel.
Daarna trekken we onze zwemkleding aan en gaan zwemmen in het hotelzwembad met jacuzzi (erg warm!). Om 18.00 uur gaan we eten bij restaurant Central, waar het eten goed smaakt. Omdat het blijft regenen, gaan we terug naar het hotel en drinken we voor het eerst een zelfgemaakte Wiener melange. Ondertussen kijken we alvast wat we morgen gaan doen.
Km gereden: 1490
Dag 9: Bohinj, Bled en het ultieme uitzicht
Om 9.00 uur ontbijten we. Het is droog en tussen de wolken door zien we af en toe zelfs wat blauwe lucht. We vertrekken richting het meer van Bohinj. Als eerste rijden we naar het eindpunt van het meer en wandelen naar de Savica-waterval van 80 meter hoog. Door de regen van de afgelopen dagen is er meer dan genoeg water en dat komt met veel kracht naar beneden. Je kunt er niet heel dichtbij komen, maar zelfs op afstand word je al nat. We wandelen hier ongeveer een uurtje.
Daarna rijden we richting het beginpunt van het meer, Ribčev Laz, met de zeer fotogenieke Sint-Janezkerk. Met op de achtergrond het meer en de bergen van het Triglav Nationaal Park maken we hier volop foto’s.
Vervolgens rijden we nog zo’n drie kilometer door naar het dorpje Stara Fužina. Hier staan veel houten huizen en schuren. Bij een plaatselijk café genieten we van koffie en gebak, heerlijk.
Net daarna barst er een onweersbui los en rennen we snel terug naar de auto. Terug bij het hotel gaan de kids naar hun kamer. Linda en ik lopen door het dorp en bekijken alvast wat restaurants. We lopen ook nog richting het Bled-kasteel, maar de entree van €15 per persoon vinden we wat te veel en dus lopen we weer naar beneden. Ik bekijk alvast de reis voor morgen en Linda gaat nog even zwemmen in het hotel.
’s Avonds eten we opnieuw bij restaurant Central. De mix grill smaakt ons goed en de kids zijn ook blij met hun pizza. Daarna wil ik nog één ding doen: de Mala Osojnica beklimmen, voor dé foto die op bijna alle toeristische reclame van Slovenië te zien is. Het is een stevige klim die flink wat zweet kost, maar het is het helemaal waard. Wat een uitzicht bij zonsondergang!
Terug in het hotel drinken we nog een koffie en nemen een douche. Een prachtige afsluiting van een geweldige dag.
Gereden: 1569 km
Dag 10: Vršič-pas, Soča-vallei en aankomst in Bovec
Om 9.30 uur ontbijten we en maken ons klaar om te vertrekken richting Bovec. De eerste stop is Kranjska Gora, een gezellig klein dorpje waar we wat voorraad inslaan voor onderweg.
Daarna begint een van de mooiste ritten van de vakantie: de Vršič-pas. De pas is 21 km lang en brengt ons zo’n 800 meter omhoog naar een hoogte van 1.611 meter, om daarna weer 800 meter af te dalen. We rijden rustig en maken meerdere stops onderweg.
Onze eerste halte is bij het Jasna-meer. We lopen er een rondje omheen en maken mooie foto’s van de rivier, het helderblauwe water en de bergen eromheen. Vervolgens stoppen we bij de Russische kapel, een bijzonder en historisch monument langs de pas. Daarna rijden we door naar de top op 1.611 meter hoogte.
De afdaling gaat een stuk sneller, maar ook hier stoppen we nog een paar keer, onder andere bij een mooie pauze- en eetplek. Vervolgens maken we een wandeling richting de bron van de Soča-rivier. Het laatste stuk blijkt behoorlijk pittig: smal, steil en met een ijzeren kabel langs de rotswand. Voor ons is het net iets te uitdagend, dus we besluiten om om te keren.
Daarna rijden we verder door de prachtige Trenta- en Soča-vallei. Bij Kobarid stoppen we nog even om de felblauwe rivier te bewonderen en zelfs pootje te baden in het koude water.
Aan het eind van de middag bereiken we onze eindbestemming: Bovec, een echte wintersportplaats waar we verblijven in een appartement. Linda en ik doen nog wat boodschappen en daarna rijden we naar het centrum om te eten bij Felix. Met z’n vieren genieten we van lekkere hamburgers.
Gereden: 1660 km
Dag 11: Tolmin-kloof, watervallen en afscheid van Slovenië
Vanmorgen doen we het rustig aan en zijn pas rond 10.00 uur op. Voor het eerst maken we weer zelf ontbijt in het appartement — en eerlijk is eerlijk, het smaakt er niet minder om.
Daarna rijden we richting de Tolmin-kloof. Parkeerplaats 1 blijkt vol, dus rijden we terug naar parkeerplaats 2. De gratis bus rijdt vandaag niet, maar het is slechts een klein stukje lopen en onderweg hebben we al mooi uitzicht. We kopen onze kaartjes, maar mogen pas om 13.00 uur de kloof in.
De Tolmin-kloof is indrukwekkend. We maken veel foto’s terwijl het pad ons afwisselend omlaag en omhoog leidt, soms met stevige klimmetjes. Aan het einde staat de bus al klaar om ons weer terug te brengen naar de parkeerplaats.
In Tolmin stoppen we voor de lunch en belanden op een gezellig terras, waar het middageten goed in de smaak valt. Op de terugweg naar Bovec maken we nog een stop bij de Slap Boka, de hoogste waterval van Slovenië. Vanaf de parkeerplaats loopt ook een pad richting de Soča-rivier. Het uitzicht is hier werkelijk prachtig: felblauw water met bergen op de achtergrond. Het water zelf is ijskoud — tussen de 5 en 9 graden — dus pootjebaden blijft heel kort.
We rijden door naar de supermarkt voor het avondeten; vandaag geen restaurant. Terug in het appartement ruimen we de was op en drinken koffie op het balkon. Na het eten wandelen Linda en ik nog even naar het dorp voor een laatste koffie met gebak in Slovenië.
Morgen vertrekken we via Italië richting Oostenrijk.
Gereden: 1738 km
Dag 12: Via Villach naar Dollach en de Grossglockner in zicht
Vandaag om 9.00 uur staan we op om te ontbijten en alles weer netjes in de koffers op te ruimen. Om 10.00 uur vertrekken we richting onze eerste stop: Villach. De rit verloopt vlot, ondanks een aantal wegwerkzaamheden tijdens de pasrit. Aan de andere kant van de bergen ligt Italië, waar we zo’n 20 à 25 kilometer doorheen rijden voordat we weer Oostenrijk binnenkomen.
De parkeerplaats in Villach is snel gevonden. De binnenstad is leuk, maar vrij klein. We drinken een koffie en eten een broodje, waarna we verder rijden richting ons nieuwe hotel in Dollach. Eerst nog een stuk over de snelweg, daarna over de rijksweg. Eigenlijk beginnen we hier al een beetje aan de Grossglockner Alpenstrasse, nog vóórdat we het dorp bereiken.
Na aankomst rusten we even uit op de kamer en maken daarna een wandeling door het dorp. Linda gaat iets drinken in de stubbe van het hotel, terwijl ik richting de Gartl-wasserfall loop. Met twee leuke watermolens en de waterval is dit een mooie plek om even te bekijken.
’s Avonds eten we in het restaurant van het hotel Post. Ouderwets, maar heerlijk: schnitzel, cordon bleu en pasta. Daarna werken we nog wat aan het reisverhaal; Linda leest een boek en ik schrijf, gezellig samen in de stubbe.
Gereden: 1908 km
Dag 13: Over de Grossglockner naar Innsbruck
Na een lekker ontbijt om 9.30 uur vertrekken we uit Dollach op weg naar de Grossglockner Hochalpenstrasse. Vanaf Heiligenblut gaat het echt omhoog. We rijden afwisselend door wolken en zon; heel bijzonder, het verandert letterlijk per minuut. Onderweg stoppen we regelmatig voor fotomomenten.
Rond 11.00 uur komen we aan op de Kaiser-Franz-Josefs-Höhe op 2369 meter hoogte. De gletsjer is duidelijk een stuk kleiner dan twintig jaar geleden. Het waait hard en het is koud: 6,5 °C. We warmen ons op in het restaurant met koffie en glühwein. Daarna wandelen we verder omhoog naar de “houten” uitkijktoren. Met behulp van een periscoop zien we gemzen en onderweg spotten we ook marmotten; ze zijn totaal niet bang voor mensen.
We rijden verder over de pas en genieten van de vele haarspeldbochten en indrukwekkende vergezichten. Daarna zetten we koers richting Innsbruck. De weg is druk en het duurt even voordat we er zijn. Pas rond 16.00 uur komen we aan bij het One Motel. We rusten even uit op de kamer en gaan daarna de stad in.
In Innsbruck is het druk, maar gezellig. Na het eten gaan de kids terug naar het hotel. Wij lopen nog wat door de stad en genieten van een ijsje. Terug in het hotel gaan we naar de 13e verdieping, naar de rooftopbar. Cappuccino, bier en Aperol Spritz smaken hier extra goed.
Gereden: 2130 km
Dag 14: Hangbruggen en Feest in Füssen
Om 9.30 uur ontbijten we en pakken alles weer in voor vertrek richting Reutte. Op de Fernpass is het erg druk en we staan hier zeker een half uur in de file. In Reutte bezoeken we de burchtruïne, maar vooral de hangbrug Highline 179. Deze is 460 meter lang en hangt 104 meter boven de grond. Het is echt een belevenis, vooral als de brug wiebelt, maar erg leuk om te doen.
Na een ijsje rijden we ongeveer 20 kilometer verder Duitsland in, richting Füssen. De parkeerplaats en het hotel zijn snel gevonden. In de stad blijkt het feest te zijn; overal spelen verschillende bands en artiesten, wat zorgt voor een gezellige sfeer. Het Chinese wokrestaurant smaakt goed en de stad zelf is mooi om doorheen te wandelen.
We genieten nog even vanaf het balkon en gaan daarna opnieuw de stad in voor koffie en een biertje.
Gereden: 2239 km
Dag 15: Terug naar huis
Om 8.30u is het tijd voor het ontbijt, daarna maken we de koffers in orde en lopen we naar de garage. In de buurt van de Rewe kiezen we broodjes uit voor onderweg. Al snel wordt het druk op de autoweg: de ene Baustelle na de andere. Op een gegeven moment draaien we zelfs om om een andere snelweg te nemen, wat 22 km omrijden betekent.
Rond 12.00u stoppen we om de benen te strekken en drinken we een koffie bij Starbucks. Daarna volgt het fileleed tot ongeveer Mainz, waar we opnieuw stoppen voor broodjes. Nog één file later is het vooral kilometers maken tot vlak bij Aachen. Even tanken en dan weer Nederland in.
Om 18.15u zijn we thuis. Alles wordt uit de koffers gehaald en opgeruimd.
Totaal gereden: 2950 km
Het was een heerlijke vakantie, waarin we veel hebben ondernomen en gezien.
Al onze foto’s van deze wonder mooie reis
