Korte Trip Luxemburg 2004 – Even Weg van Huis
We konden het toch niet laten en zijn in 2004, samen met Bram, voor vier dagen even weg van huis geweest. Bestemming: het veelzijdige en verrassend mooie Luxemburg. Vanuit Sittard begonnen we aan een korte maar goed gevulde reis vol natuur, charmante stadjes en historische plekken.
Onze route bracht ons naar Clervaux, prachtig gelegen in een groen dal, en het indrukwekkende Vianden, waar het kasteel hoog boven de stad uittorent. In Luxemburg-stad genoten we van de bijzondere combinatie van oude vestingwerken, bruggen en moderne stadselementen. Plaatsen als Ansembourg en Diekirch lieten ons kennismaken met de rust en charme van het Luxemburgse platteland.
We verkenden Larochette met zijn kasteelruïne en reden door het sprookjesachtige Müllerthal, ook wel Klein Zwitserland genoemd, met zijn rotsformaties en wandelpaden. In Echternach proefden we de historische sfeer, voordat we langs de Moezel reden, waar wijngaarden en riviergezichten het landschap bepaalden.
Als afsluiting maakten we nog een uitstapje naar Trier, de oudste stad van Duitsland, voordat we weer terugkeerden naar Sittard. Deze korte vakantie bewees dat je voor mooie herinneringen niet ver van huis hoeft te gaan — samen op pad zijn was al genoeg om het bijzonder te maken.
Dag 1: Van Sittard naar Vianden: regen, kastelen en Luxemburgse charme
Vrijdag 2 juli starten we onze reis. Voordat we tegen negen uur vertrekken richting Luxemburg rijden we eerst nog even langs de pinautomaat. Daarna gaan we bepakt en bezakt via Maastricht België in, op weg naar ons eerste doel: Clervaux.
In Clervaux aangekomen regent het flink. Regenjassen aan en een regenkap over de kinderwagen, maar tijdens onze wandeling door de gezellige straatjes van dit toeristische plaatsje klaart het alweer op. Om bij het kasteel van Clervaux te komen moeten we een steil kasseienpad omhoog, wat meteen een kleine uitdaging is.
Na het kasteel lopen we verder richting de kerk. Opnieuw gaat het flink omhoog en dat valt niet mee met een kinderwagen vol bagage. Vanuit de kerk volgt een wandelpad naar de hoger gelegen abdij van Clervaux. Deze abdij is nog steeds in gebruik en daarom niet van binnen te bezichtigen. Het pad is goed onderhouden, maar met meerdere haarspeldbochten behoorlijk steil. Tijdens de afdaling gebruiken we voor het eerst de polsband van de kinderwagen, zodat deze bij een onverwachte beweging niet vanzelf naar beneden rolt.
Terug in het dorp strijken we neer bij een restaurantje voor een lekkere crêpe. De bediening is echter zo traag dat Richard tussendoor nog extra geld in de parkeermeter moet gooien. Daarna rijden we langs het riviertje de Our verder richting Vianden. Op zoek naar ons hotel doorkruisen we het dorp en al snel vinden we hotel Berg en Dal. Na het inchecken rusten we even uit op de kamer. Bram laat weten dat het tijd is voor een voeding en slaapt daarna meteen weer verder.
Omdat het zonnetje inmiddels heerlijk schijnt, gaan we nog even naar buiten om Vianden te verkennen. De bochtige en steile straatjes voeren ons langs talloze restaurantjes en geven mooie uitzichten op het dorp en het indrukwekkende kasteel van Vianden. Terug op de kamer geniet Linda samen met Bram van een warm bad.
Zoals verwacht is Bram na zijn flesje weer goed moe en slaapt hij de rest van de avond in de kinderwagen terwijl wij bij Café du Pont genieten van een lekker hapje. Na zijn laatste voeding keren we terug naar de kamer en gaan ook wij voldaan en moe naar bed.
Dag 2: Vianden – Luxemburg-stad – Ansembourg – Vianden
Rond zeven uur maakt Bram ons wakker. Na zijn voeding dommelen we nog even wat verder. Daarna nemen we de babyfoon mee richting de eetzaal. Het ontbijt met verse broodjes smaakt ons prima en even na negen uur rijden we richting Luxemburg-stad.
In de stad gaan we op zoek naar een parkeergarage. Voor het “gemak” nemen we daarbij zelfs even de busbaan om over de brug weer in het centrum uit te komen. We wandelen langs de marktkraampjes richting het VVV-kantoor.
Bij McDonald’s bestuderen we de wandelroute: voor ons een kopje koffie en voor Bram een flesje melk. Net als we daarna vanaf de Place de la Constitution richting de Pont Adolphe lopen, barst er een flinke regenbui los. Gelukkig kunnen we schuilen bij een biertentje van een promotiestand. Door de harde wind is de bui gelukkig ook snel weer voorbij.
Het wandelpad slingert vervolgens omlaag het stadspark in, onder de grote zandstenen bogen van de brug door. Even later lopen we via een zeer steile weg weer omhoog richting het centrum. Met kinderwagen en al voelen we dit goed in onze kuiten, maar het uitzicht maakt alles goed. We kijken uit over het oude stadsdeel Grund, met zijn kanaaltjes en de Johannes de Doperkerk.
Daarna wandelen we terug het centrum in en is het tijd voor een ongezonde hap. We slenteren nog wat door de winkelstraatjes en keren vervolgens terug naar de auto. Omdat het pas tegen half drie is, rijden we door richting kasteel Ansembourg.
Bij Ansembourg willen we de tuinen bekijken, maar deze zijn met de vele trapjes niet geschikt voor kinderwagens. Bovendien wordt er nog volop gerestaureerd. Het ziet er al mooi uit, maar er is duidelijk nog veel werk te doen. Na deze korte stop rijden we verder terug naar Vianden.
In het hotel is het alweer tijd voor een flesje voor Bram. Na een lekker bad wandelen we het dorp in richting een pizzeria. Het is er gezellig druk; de vele Portugezen die hier wonen zitten gezamenlijk te eten. We zijn inmiddels groen van de honger en laten dan ook geen kruimel over. Zelfs voor een heerlijke tiramisu is nog plaats. Voldaan “rollen” we daarna de berg af terug richting het hotel.
Dag 3: Wandelen door het Mullertal en de Gorges du Loup
Na het ontbijt vertrekken we vanuit Vianden via Diekirch en Larochette richting het bekende Mullertal, ook wel Klein Zwitserland genoemd. Dit laatste deel is een prachtige route door dicht bos, met smalle kloven die diep zijn uitgesleten in de kalksteenrotsen.
Vanaf een parkeerplaats langs de weg verkennen we de nabijgelegen kloven. We lopen tussen de hoge rotswanden door, maar slagen er helaas niet in om de trapjes te vinden die naar een over de weg hangende rots zouden leiden. Nadat Bram zijn flesje heeft leeggedronken, rijden we verder door het Mullertal richting Echternach.
Net buiten het dorp eten we onze broodjes langs de weg, bij gebrek aan een echte picknickplaats. In Echternach parkeren we de auto bij wat wij denken dat het station is. Met Bram in de draagzak zijn we helemaal klaar voor een stevige wandeling, maar al snel blijkt dat onze eerste wandelaanwijzingen niet kloppen. Na het bestuderen van het kaartje ontdekken we dat we aan de verkeerde kant van het dorp zijn begonnen. We hebben er dus al een aardig stuk op zitten voordat we de juiste route vinden.
De eerste kilometer gaat direct steil omhoog. We stoppen meerdere keren, niet alleen om even op adem te komen, maar ook om te genieten van het uitzicht. Daarna voert de route door het bos en merken we weinig van de miezerregen die inmiddels is begonnen. Ook hier lopen we tussen de indrukwekkende kalksteenrotsen door. In de Gorges du Loup, het wolvenravijn, stijgen we met behulp van trapjes tussen loodrechte rotswanden omhoog. Een indrukwekkend en avontuurlijk stuk van de wandeling.
Even verderop nemen we bij een bankje een welverdiende pauze. Zo kunnen we alle drie even uitrusten en wat drinken. Voor een van ons is dit ook het moment voor een broodnodige schone luier. Daarna steken we de weg over en wandelen verder langs een zijbeek van de Sure. Deze rivier leidt ons uiteindelijk weer terug richting Echternach.
We doorkruisen het dorp op weg naar de auto, ploffen nog even neer op een terras en kopen als souvenir van deze vakantie twee pins voor op onze rugzak. Op de terugweg richting Vianden is Bram duidelijk moe van alle indrukken en valt hij tevreden in slaap in de auto.
Na een lekker bad en een voeding duurt het niet lang voordat hij ook bij het Chinese restaurant weer in slaap valt. Aan de overkant van de straat hebben zich op het terras alle Portugese voetbalfans verzameld voor de EK-finale tegen Griekenland. Aan de vele oh’s en ah’s is te merken dat er lange tijd niet wordt gescoord. Wij genieten ondertussen van een heerlijke maaltijd.
Net voor de tweede helft strijken we zelf neer op een terras, dit keer zonder Portugese supporters. Linda begint alvast aan het reisverslag wanneer Griekenland op voorsprong komt. Niet veel later blijkt dat zij met deze eindstand de enige is die Griekenland als Europees kampioen heeft voorspeld in de voetbalpoule. Als we teruglopen naar het hotel druipen de teleurgestelde fans langzaam richting huis.
Dag 4: Langs de Moezel naar Trier en terug naar huis
Voordat we vandaag gaan ontbijten hebben we alles al ingepakt en startklaar gezet. Buiten ziet het weer er goed uit en wanneer we richting de Moezel rijden schijnt de zon af en toe tussen de wolken door.
We maken een korte stop op een parkeerplaats aan de Moezel zodat Bram rustig zijn flesje kan drinken. Daarna vervolgen we onze route over de wijnweg. Elke beschikbare meter grond wordt hier benut voor wijnranken. Bij Remich steken we de Moezel over en rijden we verder langs de Duitse kant. Deze weg ligt wat hoger en biedt een prachtig uitzicht over de rivier en de wijnvelden aan Luxemburgse zijde.
Rond 13.00 uur parkeren we de auto aan de rand van het centrum van Trier. We wandelen eerst door een aantal meer doorsnee winkelstraten voordat we in het historische hart van de stad terechtkomen. Rond het marktplein staan schitterend gerestaureerde gebouwen met op de achtergrond de imposante Dom van Trier.
We lopen door richting de Porte Nigra, de bekende Romeinse stadspoort. Bij het naastgelegen VVV-kantoor halen we een stadsplattegrond. Terug op de markt eten we een snelle hap en laten Bram even uitrusten na het gehobbel over de kasseien.
Aan het einde van een zijstraat van het marktplein ligt de Dom van Trier. Dit indrukwekkende bouwwerk bekijken we ook van binnen. Via de straatjes achter de Dom komen we in de paleistuinen. Hier zoeken we een bankje op zodat Bram zijn honger kan stillen.
Daarna wandelen we verder richting de oude Kaiserthermen. Deze Romeinse ruïnes zijn minder geschikt om met een kinderwagen te bezoeken, dus lopen we via het park terug naar de markt. We kopen hier een goedgevuld stokbroodje voor onderweg en wandelen via de winkelstraten terug naar de auto.
Als we rond half vijf de stad verlaten is de avondspits al aardig op gang gekomen. Via verschillende binnenwegen en het laatste stuk snelweg rijden we langs Verviers en Luik richting huis. Net voor Sittard krijgt Bram opnieuw flinke honger. In de Maxi-Cosi op de achterbank is zijn fles bijna leeg wanneer we rond half acht weer thuis aankomen. Hiermee komt een mooie en afwisselende vakantie tot een ontspannen einde.
Onze foto’s op een rijtje ter inspiratie:
