Alpenpassen en Italiaanse Kust – Camperreis 2013
In 2013 trokken we er met de camper op uit richting Zwitserland en Italië, een reis vol bergpassen, meren en mediterrane sfeer. Via Luzern reden we de Alpen in, waar de spectaculaire Grimselpas en Andermatt zorgden voor indrukwekkende uitzichten en typisch Zwitserse landschappen.
Na de bergen bereikten we de Italiaanse kust bij Levanto, de ideale uitvalsbasis voor een bezoek aan de kleurrijke dorpen van de Cinque Terre. De combinatie van zee, steile kliffen en pittoreske dorpjes maakte dit deel van de reis onvergetelijk. In Genua proefden we de maritieme sfeer en rijke geschiedenis van deze havenstad.
Langs Peschiera del Garda vervolgden we onze route naar Milaan, waar moderne stad en historie samenkomen. Via Bolzano, in het hart van Zuid-Tirol, reden we uiteindelijk noordwaarts terug richting Ulm, waarmee deze veelzijdige camperreis werd afgesloten.
Een reis waarin Alpennatuur en Italiaanse levenslust elkaar perfect afwisselden.
Dag 1: Camper ophalen en inrichten
Op zaterdag rond de middag kunnen we de camper ophalen.
We fietsen er samen naartoe zodat we met z’n allen met de camper naar huis kunnen rijden.
We krijgen uitgebreide uitleg over hoe alles werkt. Het monteren van de fietsen is nog wel even werk, maar daarna kunnen we op pad.
Eenmaal thuis beginnen we met alle spullen die al klaarliggen een plekje in de camper te geven.
Gelukkig is het bewolkt, maar nadat ik zo’n 100x(!) trap op – trap af, camper in – camper uit ben geweest, krijg ik het toch behoorlijk benauwd.
De kinderen hebben hun eigen plekje al snel in orde gemaakt en willen ook meteen in de camper avondeten.
Even proefdraaien hoe dat gaat. Na de laatste dingetjes kunnen Bram en Koen naar bed.
Het is nog een tijdje onrustig, maar dan wordt het eindelijk stil.
Kmstand 8744
Dag 2: Eerste reisdag met de camper door Duitsland
We vertrekken op zondagmorgen na een onrustig begonnen nacht — een feestje bij de buren zorgde voor weinig slaap. Richard heeft met de kinderen al in de camper geslapen, ik kies nog één nachtje voor mijn eigen bed.
Na een snel ontbijtje in de camper zijn we klaar voor vertrek. De TomTom stuurt ons meteen door de eerste smalle straatjes richting de autoweg.
Het voelt nu écht als het begin van onze camperreis.
Na ongeveer twee uur rijden willen we pauzeren bij de parkeerplaats bij de Moseltalbrücke, maar die blijkt helemaal vol te staan. Er zit niets anders op dan door te rijden naar een volgende, minder volle parkeerplaats. Ondertussen rijden we van Baustelle naar Baustelle en schuiven regelmatig aan om daarna weer lange stukken 80 km/u te rijden.
Buiten is het heet, dus we houden de pauze lekker in de camper. Ons eindpunt voor vandaag ligt bij Waldkirch in het Schwarzwald. Gelukkig heeft camping Elztalblick nog een plekje voor ons, waardoor we niet verder hoeven te zoeken.
We zetten de camper op zijn plek en zetten wat spulletjes buiten. Daarna is het tijd om even uit te puffen in de schaduw. Rond etenstijd lokken de heerlijke geurtjes uit het campingrestaurant ons naar beneden. We genieten van Flammkuchen en Hähnchen van de grill. Het Weizenbier van een halve liter dat erbij hoort, slaat echter in als een bom.
Na het eten wandelen we via een paadje tussen de velden terug naar de camper. Bram en Koen gaan op avontuur met hun netje en vangen sprinkhanen, terwijl ik in mijn stoel langzaam in slaap val.
Na een korte, verfrissende douche is het bedtijd voor de kinderen. Het is nog even onrustig, maar het wordt sneller stil dan de avond ervoor.
Niet veel later kruipen ook wij ons bed in. De eerste camperdag zit erop.
Km-stand: 9.273
Dag 3: Van het Schwarzwald naar het Vierwaldstättersee
Gelukkig is het ’s nachts flink afgekoeld en slapen we heerlijk in de camper. Rond zeven uur wordt het onrustig binnen en houdt het wiebelen maar moeilijk op. Tegen half negen geven we het op en staan we op. Richard en Koen gaan zich wassen en halen verse Brötchen, terwijl Bram en ik de camper opruimen. Daarna wassen wij ons ook en kunnen we lekker buiten ontbijten.
Na het ontbijt ruimen we alles weer op en spelen de kinderen nog even, totdat we aansluiten in de file door Waldkirch. De tunnel is afgesloten en al het verkeer moet dwars door het dorp. Bij het tankstation gooien we de tank vol en vragen we meteen hulp om losgeraakte klemmen weer vast te zetten. We zijn eigenlijk van plan om vanaf hier de Schwarzwald Panoramastrasse te rijden, maar dat plan gaat niet door: de maximale breedte is 2,10 meter en onze camper is zo’n 25 centimeter breder.
Dan maar rechtstreeks door naar Luzern aan de Vierwaldstättersee, een rit van ongeveer 220 kilometer.
Nog voor de Zwitserse grens worden we op de snelweg bij een verkeerscontrole eruit gehaald. Ze controleren onze papieren, de camper en het gewicht. Alles blijkt in orde en we mogen weer verder. Op de volgende parkeerplaats puffen we even uit in de schaduw onder een boom en eten wat fruit. Daarna gaat er een dvd aan voor de kinderen en rijden we door naar Luzern. Rond twee uur komen we aan.
We vinden snel een mooie plek aan het water. Eerst eten we wat en daarna smeren we de kinderen in, want ze willen zo snel mogelijk het meer in. Met hun bodyboard, visnetje en waterbal vermaken ze zich uitstekend.
Na het eten bij de camper lopen we naar een plek aan het meer om de vishengels uit te proberen. We zijn nog beginnende vissers en vangen niets, maar dat mag de pret niet drukken. De kinderen vinden het fantastisch. We sluiten de avond af met een ijsje en wandelen terug naar de camper.
Er staat een lekker windje en binnen is het al aangenaam afgekoeld als de kinderen naar bed gaan. Wij lezen nog wat met een biertje erbij en kijken om ons heen. Aan het begin van de nacht zien we bliksem en vallen er een paar dikke regendruppels.
Km-stand 9470
Dag 4: Zomerwarm Luzern en dreigend onweer
We hebben allemaal heerlijk geslapen, maar tegen half negen begint het al warm te worden. Na het wassen ontbijten we buiten in de schaduw. Bram doet dat in natte kleren, nadat hij bij de waterrand met zijn visnet is uitgegleden. We maken de rugzakken klaar en wandelen richting het station. Daar moeten we even wachten voordat de trein naar Luzern komt. Het is maar een kort ritje en het laatste stuk brengt de bus ons tot in het centrum.
Via de Kapellbrücke uit de 14e eeuw wandelen we het oude centrum in. Tussen de straatjes door zien we prachtige gevels en uithangborden. Bij een bakker kopen we iets lekkers, dat we in de schaduw op de brug opeten. Daarna lopen we terug naar het beginpunt, waar Bram een nieuw zakmes koopt.
Net iets te laat komen we bij het station aan, waardoor we met de bus naar het volgende station worden gebracht. Daar moeten we bijna een uur wachten op de volgende trein. Die tijd gebruiken we goed door bij McDonald’s een ijsje te eten. Met bus en trein samen zijn we rond half drie weer terug in ons dorpje. We nemen nog wat boodschappen mee en lopen door de felle zon terug naar de camping. Daar kunnen de gewone kleren meteen uit en gaan de zwemkleren aan. Het water is heerlijk om even af te koelen.
Achter de bergen bij Luzern zien we ondertussen donkere wolken opkomen.
Rond zes uur begint het flink te waaien. We ruimen alle spullen buiten op en sluiten ramen en luiken. Het uur daarna trekt er, net langs ons heen, een stevige onweersbui voorbij. Tussendoor douchen en koken we in de camper. Richard en Bram doen daarna de afwas en ik was met de hand de zwemspullen. Uiteindelijk wordt het weer droog, al is het flink afgekoeld. We zitten ’s avonds nog even buiten, maar als het verder afkoelt kruipen we lekker ons bed in.
Km gereden 0
Dag 5: Bergpassen, gletsjerrivieren en een kampvuur in de Alpen
Op de camping is het al vroeg onrustig. Als wij even na acht uur opstaan hebben de kinderen nog niet veel zin om op gang te komen. Buiten laat de zon zich voorzichtig zien, maar het is duidelijk frisser dan de afgelopen dagen.
We ontbijten in de camper en maken ons daarna klaar voor vertrek. Water bijvullen, het chemisch toilet legen en de vuilwatertank laten lopen: vaste camperrituelen voordat we weer op pad gaan. De TomTom besluit ons vervolgens dwars door het centrum van Luzern richting de autosnelweg te sturen. Strak plan, Tommie…
Op de Brünigpas richting Meiringen trekt Koen ineens wit weg. Hij voelt zich niet lekker, maar gelukkig helpen een zuurtje en wat water snel. In Meiringen zoeken we even naar de ingang van de Aareschlucht.
Over een pad van zo’n twee kilometer wandelen we door de indrukwekkende kloof die door het water is uitgesleten. Op het smalste punt is de doorgang slechts één meter breed en de rotswanden rijzen tot wel 180 meter omhoog. Een prachtige wandeling, al vindt Bram het pad boven de snelstromende rivier best spannend en is Koen geen fan van de donkere tunneltjes tussen de loopbruggen. Aan het einde keren we via dezelfde weg terug, dit keer bergaf en dus een stuk sneller.
Daarna begint het echte bergwerk: de tocht over de Grimselpas. Bovenop zoeken we een plek om even te eten en een korte wandeling te maken. Terug beneden rijden we direct door naar de Furkapas, met een hoogte van 2431 meter. De uitzichten zijn adembenemend: besneeuwde bergtoppen, beekjes, riviertjes, stuwmeren en imposante dammen.
De afdaling van de Furkapas is wel even slikken. De weg is hier smal, de haarspeldbochten krap en de paaltjes langs de afgrond stellen weinig gerust. Op één punt passeren we een klein busje zó krap dat de buitenspiegels elkaar raken. We zijn dan ook opgelucht als we bij Andermatt de pas achter ons laten.
De teleurstelling is groot als blijkt dat de laatste twintig kilometer naar de camping óók nog over een pas gaan: de Oberalppas op 2044 meter hoogte. Alsof dat nog niet genoeg is, wil de TomTom ons in de laatste kilometer over een smal pad tussen de huizen door sturen. Dankzij oplettende bewoners keren we om, vinden de hoofdweg terug en bereiken uiteindelijk toch de Rhein-camping.
De camping ligt prachtig tussen de bergen aan de Vorderrhein. De kinderen zijn meteen vertrokken: rennen, voetballen, spelen en met de voeten in het water. Koen klimt ongezien een akelig hoge heuvel in de wei aan de overkant, tot zijn eigen grote genoegen. Bram ontdekt dat er grillplekken bij het water zijn en weet ons enthousiast te krijgen voor een barbecue.
In de camper maken we wat salades klaar en mogen een vuurplek gebruiken van mensen die net klaar zijn. Bram en Koen zoeken fanatiek houtjes om het vuur brandend te houden. Dan meldt Koen doodleuk dat hij vergeten is de wc-bril omhoog te doen tijdens het plassen, om vervolgens ook nog uit te glijden in het drassige gras. Dat betekent straks poetsen, wassen en douchen, maar eerst laten we ons het eten goed smaken.
Zodra de zon achter de bergen verdwijnt, koelt het snel af. We trekken ons behaaglijk terug in de camper en sluiten deze indrukwekkende dag in de Zwitserse Alpen af.
kmstand 9627
Dag 6: Via bergpassen naar het Lago Maggiore
Als we opstaan is het 16 graden in de camper. Gelukkig is het een mooie zonnige dag en warmt het al snel weer op. Vandaag staat opnieuw een bergroute op het programma: we moeten weer over de Oberalppas om vanuit Andermatt richting de Gotthardtunnel te rijden.
Al na het eerste bochtje van de pas horen we af en toe een piepend geluid in de camper. Even later houdt het geluid langer aan en stopt het zelfs helemaal niet meer. Op een geschikte plek zetten we de camper aan de kant om te kijken wat er aan de hand is. We vullen wat olie bij, omdat het daarop lijkt te wijzen. Zodra we weer verder willen rijden, is het geluid terug. Dan zegt Koen ineens: zo klinkt het als het trapje nog uit staat. Dat is niet het geval, maar na een druk op de knop verdwijnt het geluid wel. Opluchting alom.
Vanuit Andermatt slingeren we verder door de bergen totdat we de Gotthardtunnel in rijden. Het laatste stukje Zwitserland voordat we Italië binnenrijden. Aan de andere kant moeten we even aansluiten op de lokale weg voordat deze zich afsplitst richting het Lago Maggiore. Hier maken we opnieuw kennis met Italiaanse wegen: bochtig, veel te smal en langs steile rotswanden en afgronden. De laatste twintig kilometer zijn een echte beproeving, al wordt de weg in het tweede deel gelukkig iets breder.
Op camping Isolino in Verbania hebben ze gelukkig nog plek voor ons voor twee nachten. We staan heerlijk onder de bomen, met brede paden en een centrale ligging aan het meer. Ideaal. We installeren onze spulletjes, doen wat boodschappen en gaan daarna lekker zwemmen om af te koelen.
Als we rond half zeven willen gaan douchen, protesteren de kinderen. Ze willen eigenlijk nog helemaal niet uit het water. Alleen het vooruitzicht van lekker eten weet hen te overtuigen. We douchen, kleden ons om en wandelen naar het restaurant op de camping. Het is er rustig en we hebben een prachtig uitzicht over het Lago Maggiore. Al snel staan er lekkere pizza’s op tafel en sluiten we af met een toetje.
De kinderen kijken daarna nog even bij de kinderdisco en spelen wat in de speeltuin. Langzaam wordt het donker en keren we terug naar de camper, moe maar tevreden na deze lange reisdag.
kmstand 9800
Dag 7: Bezoek aan Isola Bella en plezier op de camping
Rond de gebruikelijke tijd worden we wakker. Bram wil graag eens proberen hoe ons bed ligt, al lijkt het hem een beetje eng omdat je er zomaar uit zou kunnen vallen. Koen is nog moe en heeft niet veel zin. We ontbijten buiten en maken ons daarna klaar voor een uitstapje naar Isola Bella.
Vanaf de camping lopen we over een wandelpad naar de bushalte. Net wanneer we denken dat we de bus gemist hebben, komt hij eraan. Waarschijnlijk om tijd in te halen rijdt hij in volle vaart naar Verbania. In Pallanza stappen we uit en wandelen langs leuke winkeltjes naar de haven. Onderweg kopen we nog iets lekkers om op te eten. Nadat we de kaartjes voor de boot naar Isola Bella hebben gekocht, moeten we even wachten. Ik loop nog snel langs de marktkraampjes.
Op de boot genieten we van het uitzicht op de dorpjes langs het meer en de kleine eilandjes die we passeren voordat we bij Isola Bella aankomen.
Op het eiland wandelen we eerst door de smalle straatjes met winkeltjes en restaurantjes. Vervolgens bezoeken we het kasteel met zijn prachtige tuinen. Binnen zien we zaal na zaal met rijkelijk versierde schilderijen en tapijten. Helemaal beneden zijn kunstmatige grotten aangelegd om te ontsnappen aan de zomerhitte. De tuinen staan prachtig in bloei. Bram houdt de witte pauwen goed in de gaten, zeker als een van hen het gemunt heeft op ons lekkers van de bakker. Gelukkig is het tijdens ons bezoek even bewolkt, waardoor het goed uit te houden is.
Met een lekker ijsje sluiten we de wandeling af en keren we met boot en bus terug naar camping Isolina in Fontetoce. Onderweg valt er even wat regen en horen we in de verte onweer. In iets meer dan twintig minuten zijn we bij de camping.
We kleden ons meteen om om te gaan zwemmen, na eerst wat fruit en lekkers te hebben gegeten. Ondertussen doe ik een wasje in de campingwasmachine. Al snel loopt het zwembad leeg, omdat het wat bewolkt wordt en er af en toe een druppel valt. Bram en Koen blijven echter onverstoorbaar in het water. Uiteindelijk beginnen wij alvast met koken, terwijl de kinderen nog even doorgaan.
De pasta met salade smaakt heerlijk. Na de afwas kleden we ons om en lopen naar de minidisco.
De dag sluiten we af met nog een ijsje en een drankje buiten. Proost!
Km stand: –
Dag 8: Van Lago Maggiore naar Levanto: bergen, kust en fietsen
Het leven op de camping begint vandaag vroeg. Omdat we verder rijden, moet er na het ontbijt weer ingeklapt, opgeruimd, schoongemaakt en water bijgevuld worden. Bram en Koen vermaken zich ondertussen op de step in de speeltuin. Nadat we hebben betaald, kunnen we op pad. We tanken nog even en gaan bij Stresa de autoweg op.
De weg is bijna on-Italiaans: breed, rustig en met een vluchtstrook. Dichter bij Genua wordt het drukker en smaller, en in de tunnels door de stad moeten we even aanschuiven. Daarna loopt de snelweg langs de kust: een aaneenschakeling van bruggen en tunnels. De laatste vijf kilometer richting Levanto is steil en bochtig, en het weggetje naar camping Pian de Piche bijzonder smal. Gelukkig is onze plek op de camping goed bereikbaar en na het installeren van alles is het tijd voor een welverdiende siësta.
Na de siësta halen we de fietsen van de drager om het dorp te verkennen en boodschappen te doen. Tot onze grote verbazing blijkt het fietsmandje van mijn fiets verdwenen. Oeps! Het is druk op de weg het dorpje in, maar bij de toeristeninformatie krijgen we een plattegrondje met een rustigere, vlakke route om te fietsen. We kopen meteen twee klapstoeltjes, want die van ons vertoonden al vroeg slijtage.
Het dorp maakt een gezellige indruk met veel winkeltjes en restaurantjes. Bij de supermarkt is het even dringen en duwen, en op de terugweg zijn de fietsen goed volgeladen. We douchen, kleden ons om en fietsen daarna terug naar het dorp om te eten. Het is op deze zaterdagavond niet makkelijk om een restaurant te vinden met plaats voor ons. Uiteindelijk vinden we een plekje, al moeten we nog best lang wachten voordat onze bestelling wordt opgenomen.
Het wachten is het waard: we smullen van pizza, salade, gnocchi en ravioli. Koen weet daarna nog een plek te vinden waar ze heerlijk ijs verkopen. Om 22.00 uur fietsen we terug naar de camping. Buiten is het genoeg afgekoeld om de dag rustig af te sluiten en lekker te slapen.
Kmstand: 10.101
Dag 9: Stranddag en BBQ bij Levanto
Er zijn weer een paar vroege vogels op de camping, en ook de kerkklokken en een haan in de buurt laten van zich horen. Ondanks dit blijven we toch wat langer liggen en maken we een lekker ontbijtje met een eitje.
Na het ontbijt trekken we meteen de zwemkleren aan en smeren ons goed in. Bepakt en bezakt fietsen we naar het strand. Wat gaat er allemaal mee? Parasols met houder, twee bodyboards, handdoeken, een megazwembad, fototoestel, eten en drinken. Met de fiets zijn we er zo en vinden een plekje voor onze spullen. De kinderen rennen meteen de zee in.
Er staat een lekker windje en de golven zijn flink. Koen drijft al snel af met zijn bodyboard en loopt daarna ook nog de verkeerde kant op. Richard kan roepen wat hij wil, Koen hoort hem niet — tranen! Ik dobber met de kinderen mee en hou hun handjes goed vast. Tussendoor wordt er van alles op het strand aangeboden: jurkjes, parasols, handdoeken, tassen en massages.
De kinderen kopen van hun eigen centjes iets leuks in een winkeltje bij het strand.
Rond twee uur, na wat gegeten te hebben en terwijl de zon op zijn felst staat, fietsen we terug naar de camping. We houden een siësta in de schaduw en ik dut zelf nog even weg. Voor de lekkere trek zetten we wat op tafel en smullen alles op.
Als de zon wat is gezakt, is het tijd voor een kop koffie bij ons barretje, mmmm lekker (met wifi!). Koen en Bram fietsen wat rond en spelen badminton, terwijl ik alles klaarzet voor de BBQ. Tot onze verrassing brandt ons wegwerp-BBQ-tje als een tierelier. Na een kwartier kunnen de worstjes erop en zelfs als wij klaar zijn, blijft hij nog goed warm.
Hierna gaan de kinderen douchen en naar bed. Buiten genieten wij nog van een drankje terwijl de avond langzaam valt.
Km: 0