Zon, Witte Dorpen en Moorse Pracht – Andalusië 2011

In 2011 reisden we af naar het zonnige en historische Andalusië, waar we verbleven in het charmante dorpje El Borge, omringd door bergen en wijngaarden. Vanuit deze rustige uitvalsbasis ontdekten we het veelzijdige zuiden van Spanje, waar natuur, cultuur en geschiedenis naadloos in elkaar overlopen.

We bezochten het spectaculaire Ronda, met zijn diepe kloof en beroemde brug, en genoten van zee en strand bij Nerja en Torre del Mar. De indrukwekkende Cuevas de Nerja boden een verrassende ondergrondse wereld, terwijl het grillige karstlandschap van El Torcal zorgde voor bijzondere wandelingen en uitzichten.

Culturele hoogtepunten waren er volop. In Granada maakten we kennis met de Moorse pracht van het Alhambra, en ook Córdoba liet een blijvende indruk achter met zijn Mezquita en historische straatjes. Natuurlijk verkenden we ook de witte dorpen in de omgeving, zoals Comares en Frigiliana, waar smalle straatjes en vergezichten het Andalusische karakter perfect weerspiegelen.

Met bezoeken aan Málaga en volop momenten van rust in El Borge was deze reis door Andalusië een heerlijke mix van zon, cultuur en ontspannen genieten.


Dag 1: Aankomst in Andalusië

Terwijl het nog stil is op straat worden we om 8.00u door de taxi opgehaald.
Op het vliegveld maken we gebruik van de weegschaal van een niet gebruikte balie om onze koffers onder de 15 kg-grens te krijgen. Als ook onze handbagagekoffer door de strikte afmetingencontrole komt, kan de vakantie beginnen.

Bij het boarden van het vliegtuig hebben we zelfs nog vier zitplaatsen op een rij. Stipt op tijd vertrekken we en we zijn zelfs ruim voor tijd in Malaga geland. Maar omdat het grondpersoneel staakt, wachten we nog een hele tijd op de aansluiting met de slurf en nog langer totdat de koffers op de band rollen. Op de verwachte tijd staan we bij Hertz in de rij voor onze huurauto. De Opel Minerva heeft gelukkig een ruime kofferbak zodat onze bagage er makkelijk in past. De TomTom staat al ingeprogrammeerd op El Borge.
Al stuurt hij ons één keer een doodlopende straat in en daarna leidt hij ons tot in de nauwe straatjes van El Borge.

Op zoek naar de Plaza de la Constitución komen we de vrouw tegen die ons de sleutel geeft en ons laat zien waar onze Casa Roberto is. Nadat we de koffers hebben uitgepakt en iedereen zijn nieuwe plekje heeft bewonderd, hebben we geen puf meer om nog een eindje te rijden om op zondag boodschappen te doen.

DSC06108

In plaats daarvan lopen we in een paar minuten naar het plaatselijke zwembad. Het is heerlijk om hier even af te koelen met een ijsje en bij te komen. Tegen zevenen schuiven we aan tafel bij de bar van het zwembad. Hier kiezen we een aantal lekkere dingen van het menu: calamares, gebakken aubergines en ribbetjes. Ook nemen we van hier wat te drinken mee voor in ons huisje.
Na een korte wandeling door de smalle straatjes van het dorpje is het voor de kinderen bedtijd en gaan wij met een cerveza op het dakterras.

Km gereden: 55


Dag 2: Wennen aan het Spaanse ritme

Onze eerste nacht is nogal onrustig en warm. De Spanjaarden houden ervan om tot laat door te gaan, terwijl wij al vroeg moe zijn.
De kinderen moeten nog even wennen aan hun nieuwe plek en de warmte.

Voordat we vanochtend kunnen ontbijten moeten we eerst naar de plaatselijke supermarkt om wat benodigdheden te halen. Boven op het dakterras zitten we lekker met een briesje en een wolkje te ontbijten. Nadat de kinderen nog wat hebben gespeeld stappen we in de auto om bij de Lidl wat verderop voorraad in te slaan. Eenmaal terug hebben we lekkere dingen om te lunchen.
Koen is wat uit zijn doen door de korte nachtrust en gaat even siësta houden. Wij zitten lekker op het dakterras met een boekje en Bram speelt er wat.

Aan het einde van de middag wandelen we naar het zwembad. Bram duikt blaadjes van de bodem op en is onvermoeibaar.
Koen dobbert rond met zijn zwembandjes om (tijd voor zwemles!). Een lekker ijsje houdt de honger nog even op afstand.

Rond 7 uur gaan we terug naar het huisje om even te douchen en om te kleden. Dan lopen we richting Bar Paco om te eten. Hij stelt ons een aantal tapas voor en wij knikken gewillig “ja”.

Binnen korte tijd staat ons tafeltje vol met salade, frietjes, vlees, vis, aioli, gevolgd door olijven, calamaris en brood. We laten het ons goed smaken en ronden het af met een korte wandeling. Voor ons is dan de koek op, terwijl de kinderen in de buurt nog even doorgaan. Wij sluiten de dag af op ons dakterras.

Km gereden: 95


Dag 3: Ronda en de diepe kloof

Om 7 uur maken de plaatselijke bouwvakkers ons, voor het eerst deze nacht, wakker. Hierna vallen we nog een uurtje in slaap maar dan staan we op. Na het ontbijt stappen we in de auto richting Ronda. De kinderen kijken een filmpje en wij bekijken de omgeving (olijven, mango, sinaasappels, avocado? en bergen).
Rond 12 uur rijden we de parkeergarage in aan de rand van de oude wijk.

Eerst doorkruisen we de winkelstraat waar de kinderen van hun “vakantiegeld” een speelgoedje kopen. Vanaf de Plaza de Toros (de stierenvechtersarena) lopen we richting een uitzichtspunt. Van hieruit hebben we een prachtig uitzicht op de omgeving.
We wandelen verder richting Puente Nuevo, de brug die de 100 meter diepe kloof overbrugt. Door smalle straatjes komen we bij het plein van het stadhuis.
Over de kleine Puente Viejo wandelen we terug richting Plaza del Socorro. Omdat de kleine tapasbarretjes op dat moment siësta houden, belanden we bij McDonald’s.

Rond 6 uur zijn we terug bij de auto. Ongeveer twee uur later zijn we weer bij ons huisje. De kinderen spelen met hun nieuwe aanwinsten op het dakterras, terwijl wij een kopje koffie drinken. Na een snelle douche is het rond 10 uur voor Bram en Koen echt bedtijd. Wij bekijken nog even wat er de komende dagen op het programma staat.


Dag 4: Nerja, grotten en strand

Vannacht heeft Richard me met zijn gesnurk verjaagd naar het bed naast Koen. Alles behalve uitgerust sta ik als laatste op. Tijdens het ontbijt boven op het terras merken we al dat het een warme dag gaat worden.

Met de auto rijden we hierna in een uurtje naar Nerja. De parkeergarage is een aparte ervaring: direct naast de ingang ligt de afrit naar de lager gelegen verdieping. We komen hier echter niet meer terecht als blijkt dat de begane grond zo goed als vol is. We rijden dus maar weer naar buiten om vervolgens opnieuw naar binnen te rijden en direct de afrit te nemen.

De binnenstad van Nerja is een heel andere ervaring dan gisteren in Ronda. Nerja is een populaire badplaats met veel hotels en toeristenwinkels. Het is leuk om er even doorheen te wandelen, maar daarna rijden we richting de Cuevas de Nerja (druipsteengrotten).

Er staat een behoorlijke rij aan de kassa, maar het schiet goed op. Deze 4 km lange grot is 5 miljoen jaar oud. Binnen is het indrukwekkend om te zien hoe enorm de stalactieten en stalagmieten zijn die zich in die tijd gevormd hebben. Het is een mooie wandeling tussen de “rots”-formaties door, waarbij er af en toe een druppel omlaag valt.

Om de honger te stillen rijden we naar het volgende dorpje: Maro. We lunchen hier met pizza en Spaanse tortilla, waarna we rond 4 uur richting het strand gaan. Het kleine strand is druk bezocht en nadat we onze spullen onder de parasol hebben geïnstalleerd zoeken we verkoeling in het water. Bram wil graag duiken maar vindt de smaak van het zeewater maar niets. Koen heeft er minder moeite mee en dobbert met zijn zwembandjes vrolijk rond. Bram amuseert zich vervolgens met het maken van een dam met grote stenen, bij gebrek aan een schep om een grote kuil te graven.

Rond 7 uur gaan we richting de auto en weer terug naar El Borge. Thuis even snel douchen om het zand en zout weg te wassen en dan naar Paco om weer tapas te eten. Al tijdens het eten is Koen moe, daarom maken we na het eten geen wandelingetje meer. Op het terras eten ze nog een toetje en dan vraagt Koen zelf om te gaan slapen. Bram wil nog wel even opblijven, maar al snel volgt hij ook.

Km gereden: 520


Dag 5: El Torcal en Antequera

Na een goede nachtrust staan we rond 8.00 uur op. Rond 10.00 uur zijn we klaar om met de auto richting El Torcal te rijden. De TomTom leidt ons via Málaga en de laatste 10 kilometer slingeren we over een smal weggetje langs steile hellingen. Precies wanneer de TomTom zegt “bestemming bereikt”, zien we een bordje dat naar El Torcal wijst.

De weg ernaartoe gaat gestaag omhoog en biedt prachtige uitzichten. Aan de ene kant kijken we uit over het dal met zijn glooiende heuvels, aan de andere kant rijzen de indrukwekkende kalksteenrotsen van El Torcal op. Het natuurpark is 17 km² groot en staat bekend om zijn grillige rotsformaties, die door wind en weer zijn uitgesleten.

Bij het bezoekerscentrum beginnen we aan een wandeling van ongeveer 1,5 kilometer tussen de rotsformaties door. Bram spot vrijwel meteen een kleine groene hagedis op een rots, die er snel vandoor gaat zodra hij ons ziet. Verder zien we verschillende vlinders. De route is afwisselend en de jongens klimmen enthousiast over de rotsen.

Terug bij het bezoekerscentrum kopen we een klein souvenir en nemen plaats op het terras voor iets te eten en te drinken. Daarna rijden we door naar het nabijgelegen stadje Antequera. Deze provinciestad telt maar liefst zo’n 40 kerken en kloosters. We komen hier rond 15.00 uur aan, op het heetst van de dag, en beperken ons daarom tot een korte wandeling in de schaduw richting de Alcazaba, het Moorse fort op de heuvel. Daar eten we onze broodjes en wandelen vervolgens weer terug naar de auto.

Een uurtje later zijn we terug bij het huisje. We pakken onze zwemspullen en wandelen richting het zwembad voor een verfrissende duik. Duiken mag niet, maar dat mag de pret niet drukken. Rond half acht lopen we weer terug.
Voor het eerst deze vakantie koken we zelf en halen we de pannen uit de kast. Na het eten mogen de kinderen nog even boven spelen, waarna het bedtijd is. Wij verruilen de cerveza voor een glaasje sangria — en dat smaakt prima.

Km gereden: 711


Dag 6: Strand en relaxdag in Torre del Mar

Vandaag een rustige start, want we hebben een strand- en relaxdag. We rijden in een half uur naar Torre del Mar. Deze badplaats wordt, in tegenstelling tot Nerja, vooral bezocht door Spanjaarden en veel minder door toeristen.
We kopen voor Koen een emmer met schep en voor Bram een nieuwe duikbril. Zo kunnen ze allebei lekker aan de slag op het strand. Het water is erg helder en heerlijk verfrissend. Wanneer de zon te heet wordt, rijden we terug naar El Borge.

Boven op het terras lunchen we met onder andere broodjes en knakworst. Daarna is het tijd voor siësta en gaan Bram en Koen een uurtje naar bed. Wij wisselen elkaar af op het ligbed op het terras, lekker in de schaduw.
Tegen vijf uur, als de zon wat gezakt is, gaan we naar het zwembad. Bram en Koen vermaken zich prima, allebei met hun duikbril op. Rond half acht gaan we terug naar het huisje om te douchen en daarna schuiven we bij Paco aan voor weer een rondje heerlijke tapas.

Als “toetje” mogen de kinderen bij het snoepwinkeltje aan de overkant twee snoepjes uitzoeken. Na een korte wandeling naar de rand van het dorp is het voor hen genoeg. Na een kort verhaaltje liggen ze in bed.

Wij plannen de rit van morgen naar Granada en snuiven ondertussen de tapasgeurtjes om ons heen op.

Km gereden: 752



Dag 7: Dagtrip naar Granada en het Alhambra

Als de wekker gaat is het 6.30u en nog net donker buiten. Als we ons hebben gewassen en aangekleed gaan we op weg naar Granada.
Als we een tijdje onderweg zijn snijden we het brood aan en ontbijten we met worst of kaas. Simpel maar lekker. Het schiet onderweg goed op en na 1¾ uur rijden we de parkeerplaats bij het Alhambra op.
Het is er nog aangenaam met een briesje en een wolkje. Het is even na negen en onze tickets voor het Nasrid Palace zijn om 10.00u te gebruiken.

Op weg hiernaartoe bekijken we de overblijfselen van de Medina, de kerk van Santa Maria en het paleis van Carlos V.
We sluiten aan in de rij en mogen precies om 10.00u het Nasrid Palace binnen. Een uur lang wandelen we langs alle pracht uit die tijd (1333–1391). De zalen met alle handbewerkte details zijn schitterend, ondanks de honderden jaren die verstreken zijn. Het is moeilijk (bijna onmogelijk) om te stoppen met foto’s maken.

Na een korte pauze wandelen we door de Alcazaba en door de Portal. Een wat langere wandeling brengt ons bij de Generalife, de tuinen en het zomerverblijf van de sultans. Wederom prachtige tuinen, waterpartijen en architectuur. Na ongeveer 3,5 uur hebben we het Alhambra bekeken.

Bij de uitgang nemen we de bus die ons naar Plaza Nuevo brengt. Hier beginnen we na een ijsje aan een wandeling door de Moorse wijk Albaicín. Al snel blijkt dat het nu wel erg heet wordt en de straatjes behoorlijk steil zijn. We houden het voor gezien en gaan terug naar Plaza Nuevo om te pinnen en iets te eten. We eten onze broodjes in de schaduw op het plein en nemen de bus terug naar het Alhambra.

Deze rit met de kleine bus is een avontuur op zich: hij racet door de smalle, hobbelige en steile straatjes. Koen vindt het geweldig en schatert van het lachen. De terugweg gaat weer vlot over de brede, vrij nieuwe autowegen met veel tunnels en viaducten. Onderweg doen we nog snel boodschappen (morgen is het zondag en in El Borge is alles dicht) en tanken we.

Terug in het huisje puffen we even uit op het terras terwijl de kinderen spelen. We koken zelf een snelle pasta. En voordat de kinderen naar bed gaan bekijken we een hagedisje dat zich tegenover ons achter de regenpijp heeft genesteld. Meer dan een bikini en een zwembroek hebben we vanavond niet nodig (behalve een kan koude sangria), want het blijft lang warm.

Km gereden: 1030


Dag 8: Zondagrust en de Ruta de la Pasa

We genieten van de ochtendrust en blijven lekker lang in bed. We maken een lekker ontbijtje, compleet met ei. Daarna ruimen wij op terwijl de kinderen spelen. We maken gebruik van de zondagrust en rijden vanaf El Borge de Ruta de la Pasa (rozijnenroute). De bochtige weg volgt de bergen langs kleine dorpjes (Cútar, Benamargosa) en langs een overvloed aan vruchten zoals mango, avocado, cactus, muskaatdruif, olijf en amandel.

In Comares, een van de hoogst gelegen dorpjes in deze streek, stoppen we en maken een wandeling door het dorp.

Het is een leuke route die wordt aangegeven met voetstappen en die ons door smalle straatjes en langs mooie vergezichten leidt. Na even uitpuffen op het terras met ijsjes en fris drinken, rijden we dezelfde route weer terug.
Het is buiten warmer dan we gewend zijn; vanmiddag loopt de temperatuur op tot zo’n 36–38 graden. We eten voor het eerst binnen en houden daarna weer een uurtje siësta. Boven op het terras is het met een boek en een windje toch goed te doen.

Als iedereen weer wakker is eten we wat fruit en gaan daarna weer lekker naar het zwembad. Omdat het zondag is, is het hier gezellig druk. Iedereen zoekt verkoeling in het water of in de schaduw. Rond half acht gaan we thuis douchen en daarna weer lekker aanschuiven bij Paco. Hij weet inmiddels precies wat we lekker vinden en de gevulde bordjes zijn dan ook zo weer leeg.

Na het eten willen Bram en Koen nog een stukje door het dorpje wandelen en rennen. Thuis nog een toetje en dan is het bedtijd.

Km gereden: 1073


Dag 9: Zwoele nacht en slenteren door Málaga

Het was een warme nacht en met zijn vieren hebben we heel wat water gedronken. Vanochtend zijn wij dan ook eerder wakker dan de kinderen. Koen gaat samen met Richard naar de bakker en de winkel, zodat we daarna rustig kunnen ontbijten.
Rond 9.30 uur vertrekken we richting Málaga. De TomTom leidt ons feilloos naar de parkeergarage aan de rand van het centrum. Elke keer slaat de schrik ons om het hart als we zien hoe smal alles hier is; het verklaart meteen de vele deuken in Spaanse auto’s.
We staan nu direct aan de rand van de winkelstraat.

Hier is het heerlijk slenteren, want hoog tussen de gebouwen hangen schaduwdoeken die voor verkoeling zorgen. Via kleine straatjes komen we in een grote markthal waar elke ochtend verse producten worden verkocht. Op verschillende plekken mogen we noten en olijven proeven. We kopen wat fruit en heerlijke verse broodjes voor tussen de middag. Op de hoek zit ook nog een winkeltje met ambachtelijke chips, dat kunnen we natuurlijk niet overslaan.

Verderop bewonderen we de kathedraal en daarna nemen we de bus naar het hoger gelegen fort Gibralfaro. Door de hoogte is het uitzicht over de kust, de arena en de stad prachtig. In de schaduw van een boom eten we onze verse broodjes op. We wandelen langs de kantelen van het fort. Het lager gelegen Alcazaba is op maandag helaas gesloten, maar het uitzicht maakt veel goed.

De bus brengt ons weer terug tot achter de kathedraal. We lopen nog een rondje om het gebouw en gaan daarna terug naar de auto. Een klein uurtje later zijn we weer terug in El Borge. Na een korte siësta gaan we lekker zwemmen. De kinderen krijgen er geen genoeg van, maar rond half acht is het tijd om bij de bar van het zwembad te gaan eten.

Het eten smaakt zo goed dat de eigenaar ons trakteert op druiven en wijn van het huis. Daarna wandelen we door de steile straatjes terug naar ons huisje. Het lekkere briesje is weer terug, dus we zetten meteen alle ramen open.

Km gereden: 1185


Dag 10: Stranddag in Torre del Mar

Als we opstaan om 9.00u is het buiten bewolkt en er staat een heerlijk windje.
We gaan vandaag weer naar het strand in Torre del Mar. Het is er wat rustiger dan vorige keer, waarschijnlijk door het bewolkte weer.
Wij investeren in twee bedjes met matras en parasol om de dag aangenaam door te komen.

Doordat de wind van zee staat is er behoorlijke golfslag. De kinderen moeten er even aan wennen dat ze niet zo rustig kunnen zwemmen en ze gaan eerst wat graven en rotzooien met water en zand.
Tussendoor gaan we wat eten bij het strandpaviljoen, waar de verse vis op open vuur in een “boot” wordt gegrild.

Hierna is het door de siësta nog rustiger op het strand. Bram en Koen ontdekken nu dat het leuk is om voor de golven uit te rennen en amuseren zich kostelijk. Omdat het met de wolken en wind aangenaam weer is, hebben we alle vier hier en daar toch wat zonnebrand opgelopen.

Het is na vijf uur als we, onder protest van de kinderen, het strand af gaan. De kiezels van het zand zitten tot in hun onderbroek en in het huisje gaan we als eerste douchen en smeren daarna royaal met aftersun. De wasmachine kan weer even aan de slag en we doen het rustig aan totdat we vrij laat gaan eten. Hierna nog even een spelletje, maar dan is bij de kinderen de koek op. Nog snel een toetje en dan naar bed.
Wij gaan met onze nieuwe “ontdekking” (Tinto de Verano) het terras op.

Km gereden: 1227


Dag 11: Dagtrip naar Córdoba

We staan om 7 uur op en niet veel later zitten we in de auto op weg naar Córdoba. Het is een van de warmste steden van Spanje en daarom willen we vroeg in de stad zijn. De TomTom laat ons het eerste stuk flink in de steek, maar gelukkig kennen we de weg naar Málaga inmiddels goed en wordt Córdoba daarna duidelijk aangegeven.

We rijden door een heuvelachtig gebied met vrijwel alleen maar olijfbomen, zover je kunt kijken. Hier komen ze dus allemaal vandaan. Af en toe wordt het groen onderbroken door druiven- en zonnebloemvelden.
In Córdoba rijden we naar een parkeergarage aan de rand van het oude centrum. Het is nu 10.00 uur en voordat we verder gaan smeren we ons eerst goed in.

Binnen de omwalling ligt het historische stadscentrum met vele kleine straatjes en winkeltjes.
Bij de Mezquita-kathedraal kopen we een kaartje om de op twee na grootste moskee ter wereld te bekijken. De kinderen vinden het wat saai, maar wij vinden het prachtig hoe de moskee met haar 856 zuilen door de eeuwen heen is gebruikt. In de loop der tijd zijn er tal van kapellen en altaren aan toegevoegd. We lopen er geruime tijd rond en pauzeren daarna buiten op de Patio de los Naranjos.

Vervolgens wandelen we door naar de Puente Romana, de grote boogbrug over de rivier. Hij ligt te blakeren in de hete middagzon, dus nadat we hem hebben bewonderd zoeken we snel weer de schaduw op.
De Judería is de joodse wijk met Moorse invloeden die rondom de Mezquita ligt. We struinen door de vele straatjes, onder andere langs Calle Flores, en kijken wat rond in de winkeltjes.

We kopen broodjes en eten die in de schaduw op de Plaza de los Tendillas. Op dit plein sproeien kleine fonteintjes uit de grond omhoog, iets wat de kinderen natuurlijk geweldig vinden.

De zon staat inmiddels op haar hoogste punt en het is zo’n 40 graden. In de stad begint de siësta en dat is voor ons het aangewezen moment om weer in de auto te stappen. Ongeveer twee uur later zijn we weer thuis. Vandaag gaan we niet meer zwemmen (gisteren genoeg zon gehad), maar doen we het rustig aan in het huisje. Tegen half negen wandelen we naar Paco en likken opnieuw onze vingers af bij alles wat hij ons voorzet.

Km gereden: 1643


Dag 12: Sealife Benalmádena

We gaan vandaag naar Sealife in Benalmádena en niet naar het aquapark in Torremolinos zoals we ons eigenlijk hadden voorgenomen. Voor Koen, zonder zwemdiploma’s, zou dat waarschijnlijk niet zo geslaagd zijn.
Die twee plaatsen zijn zo’n beetje aan elkaar gegroeid en zijn echte voorbeelden van massatoerisme.

We kunnen bij Sealife met korting naar binnen, die we bij onze boodschappen bij de Lidl kregen. In de verschillende aquaria zijn tal van vissen en ander zeeleven te bewonderen. De roggen zijn aaibaar en komen zelfs naar ons toe. Bram en Koen vinden de haaien geweldig. Linda kijkt vooral haar ogen uit bij de enorme schildpad. De zeepaardjes zijn schattig en de octopus is indrukwekkend groot, al zit er niet veel beweging in.

De uitgang ligt in de jachthaven van Benalmádena. Het is leuk om hier even rond te lopen tussen de jachten en plezierboten, de winkeltjes en de luxe appartementen rondom de haven. Voor de lunch zijn we weer thuis en maken we met wat restjes nog iets lekkers klaar. Het is aangenaam weer om boven op het terras te eten, wat te lezen en even te dutten.

Na een rustig uurtje gaan we naar het zwembad. Bram en Koen spelen daar met twee Nederlandse broertjes. Ze hebben zoveel pret dat ze door de badmeester worden aangemaand om het wat rustiger aan te doen. Met een ijsje houden we het vol tot bijna acht uur.

Dan lopen we terug naar ons huisje. De kinderen tekenen en knutselen wat terwijl Linda kookt. Na het eten voeren ze nog een kleine goochelshow op en dan is het bedtijd. Bij volle maan genieten wij nog van een rustige avond op ons terras.

Km gereden: 1777


Dag 13: Frigiliana

De nacht voelde veel te kort. Rond drie uur hoorden we een auto met keiharde muziek en veel motorgeluid. Het duurde even voordat het ophield en in de tussentijd roeiden wij de mieren uit die ons in de slaapkamer lastigvielen. Bij het ontbijt praten de kinderen nog na over Sealife; dat is dus een goede keuze geweest.

Vandaag rijden we terug richting Nerja, naar het dorpje Frigiliana. Het is een klein wit dorpje met een oude kern. Het is even zoeken naar een parkeerplaats, maar daarna wandelen we door de kleine heuvelachtige straatjes. Het is een leuk dorp met veel kleine winkeltjes vol mooie spulletjes. We kopen hier eindelijk cadeautjes voor de thuisblijvers, maar ook rijpe avocado’s en vijgen voor een paar cent.

Nadat we op een terras wat hebben gedronken lopen we verder en zoeken een plekje om iets te eten. Het restaurantje dat we kiezen blijkt recent door Nederlanders te zijn overgenomen en pas aan het begin van deze week heropend. We kiezen een tapasschotel en een royale salade. Voor weinig geld hebben we heerlijk gegeten.

Met onze souvenirs en het fruit lopen we terug naar de auto. We besluiten niet naar het strand bij Maro, naast Nerja, te gaan omdat de weg ernaartoe erg smal en lang is. In plaats daarvan rijden we terug naar El Borge.
Nadat we het meegebrachte fruit hebben opgegeten – inclusief een onderweg van de boom geplukte granaatappel – lopen we weer de inmiddels zo bekende weg naar het zwembad. Rond half acht gaan we terug om te douchen en zetten we de wasmachine aan.
Bij Paco hebben we geluk dat er nog één tafeltje vrij is; de zaak zit vol met Spanjaarden. Het duurt wat langer, maar het eten is weer erg lekker.

Nadat de kinderen nog wat hebben uitgezocht in de snoepwinkel is het tijd om terug te gaan. Het wordt al snel donker en aan de geluiden die ons terras bereiken merken we dat het weekend is begonnen.

Km gereden: 1862


Dag 14: Torre del Mar

Heerlijk geslapen vannacht, zelfs met pyjama onder het laken gelegen! De bouwvakkers maken ons even wakker, maar daarna dutten we lekker verder. Op onze laatste dag gaan we nog één keer naar het strand in Torre del Mar. Het is zonnig en onbewolkt, dus extra oppassen. We blijven goed smeren, maar zelfs dan kleuren we flink bij. Bram en Koen zwemmen en spelen in zee, maar daarna zoekt Bram de schaduw op.

Voor de lunch eten we bij hetzelfde restaurant aan het strand als eerder deze week. De paella die we willen bestellen had in het weekend helaas vooraf gereserveerd moeten worden. We kiezen daarom voor een vis van de hout-BBQ. Het duurt even voordat deze klaar is. Het wachten is het zeker waard, al is dat helaas ook aan de rekening te zien: hij kost meer dan 30 euro.

Hierna gaan we nog even met de voeten in de zee, maar dan is het tijd om te vertrekken. Thuis zetten we nog één keer de wasmachine aan om de zwemspullen te wassen. Buiten in de zon is alles vliegensvlug droog en kan het weer bij de rest in de koffers. De kinderen ruimen hun speelgoed op in hun tassen. Terwijl zij daarna tv kijken, pakken wij de rest in.

Nog één keer lopen we naar Paco. Het is er opvallend rustig, maar het is ook om te puffen. De wind is gaan liggen en het zweet loopt. Ook vandaag genieten we van de gamba’s, pinchos, calamares, salata pimiento, patatas, aioli en pane. Paco trakteert ons op een onbekend likeurtje, maar het smaakt erg lekker. Voor het laatst mogen de kinderen van hun laatste centjes in hun eigen beurs wat snoep uitzoeken.

Tijdens ons wandelingetje door het dorp komen we zelfs nog een ijszaak tegen die we niet eerder gezien hebben. Boven op ons terras snoepen de kinderen nog even en maken we de laatste foto’s. Met alle restjes zitten we hierna nog heerlijk samen op het terras van Casa Roberta.

Km gereden: 1905


Dag 15: Laatste dag en terugreis – El Borge → Beek

Onze Spaanse buren hadden vanavond visite, die pas naar huis gingen toen onze wekker om 3.00 uur afging. De nacht was dus kort en gebroken. We kleden ons aan en gooien de laatste dingen in onze koffers. Nog een laatste blik op Casa Roberta en El Borge, en dan trekken we de donkere nacht in.

De weg is zonder straatlantaarns in het donker moeizaam te volgen. Onze buren waren niet de enige die laat waren; er zijn nog best wat auto’s op de weg. Wat later dan gedacht tanken we de auto vol kort bij het vliegveld en om 4.30 uur parkeren we de auto bij de car return van Hertz en gooien de sleutel in de brievenbus. Gereden km: net geen 2000.

Met onze koffers op een karretje zoeken we de balie van Ryanair op de luchthaven van Malaga op. We maken weer gebruik van een weegschaal bij een andere balie om te controleren of onze koffers niet te zwaar zijn. Alles klopt prima en gerust schuiven we aan. Vervolgens moeten we naar de andere kant van de vertrekhal om door de security check te gaan. Het is dan al 5.30 uur, maar de gate van onze vlucht is nog steeds niet bekend. Zodra de gate bekend is, haast iedereen zich voor een goede plek tijdens de vlucht. We moeten een tijd wachten totdat we in porties het toestel in kunnen. Gelukkig vinden we een plek waar we met zijn vieren naast elkaar kunnen zitten.

Stipt op tijd (6.15 uur) razen we over de startbaan. Deze vroege start zit Linda niet helemaal lekker; haar maag draait en ze is licht in haar hoofd. Even een hapje eten en drinken en dan de ogen dicht. De drie uur vliegen gaan om, en om 8.50 uur landen we in Beek. Als we uitstappen worden we begroet met regen; onze koffers zijn nat als ze op de lopende band komen. De taxi staat klaar als we buiten komen en om 9.30 uur zijn we thuis. Binnen een uur liggen alle spullen weer op hun plaats. Bij de Duitse bakker halen we verse broodjes, die we met een kop koffie goed laten smaken.

’s Middags gaan we even plat om wat van de nacht in te halen. Later komen opa en oma, Maurice, Natascha en Tim op de koffie en vertellen we enthousiast over ons zonnige verblijf in Spanje.

Foto’s van onze eerste reis naar Andalusië: