La Dolce Vita op Wielen – Camperreis Dolomieten 2009
Dag 10: Dagtrip Venetië
Om op tijd in Venetië te zijn gaat de wekker om 7.15 uur. De kinderen zijn dan al wakker. Om 8.00 uur lopen we richting de receptie om een taxi te bestellen (+kaartjes posten). Deze brengt ons snel naar het station.
De geplande snelle trein van 8.45 uur vervalt vandaag, dus nemen we de volgende, minder snelle, om 9.00 uur. Deze zit goed vol en heeft onderweg ook nog vertraging. Om 11.00 uur komen we aan in Venetië.
We kopen kaartjes voor de boottaxi die ons als eerste afzet bij de Rialto-brug. Het is druk en warm en we sjouwen Koen in de buggy de trappen op. Hierna wandelen we door de kleine straatjes en langs de marktkraampjes, en kopen bekers met vers fruit die we ons goed laten smaken.
Al wandelend lopen we terug richting Rialto, waarna de boottaxi ons verder brengt naar het San Marco-plein. Ook hier is het druk en warm.
Als eerste bekijken we de Brug der Zuchten, die nog net te herkennen is omdat ze voor restauratiewerkzaamheden bijna helemaal is ingepakt. Onderweg naar het San Marco-plein kopen we bij een barretje broodjes die we zittend op een bruggetje opeten.
Op het beroemde plein fotograferen we de mooie Campanile, de basiliek en het Dogenpaleis. Hierna nemen we de boottaxi terug door het Canal Grande naar het station.
Om 15.20 uur hebben we de comfortabele snelle trein terug naar Peschiera. Onderweg eten, drinken, kleuren en spelen we met de kinderen. De taxi brengt ons terug naar de camping.
Na snel omkleden duiken we nog een uur het zwembad in, heerlijk. Na het douchen eten we een pizza, sluiten af met een ijsje en slenteren terug naar de camper. De kinderen gaan snel in bed en niet veel later volgen wij ook
Dag 11: Seiser Alm / Kastelruth
Na een warme nacht met bliksemflitsen in de verte beginnen we vanmorgen met het op zijn plaats leggen van alle spullen. We vertrekken rond 10.00 uur vanuit Peschiera. In het stadje is het druk, maar op de autoweg is het aangenaam rustig (zeker na zondag).
Na Trento en Bolzano gaan we de autoweg af de bergen in. Richting Kastelruth gaat het slingerend omhoog. Net voor onze eindbestemming worden we door een politieagent op een motor aan de kant gezet. Er lekt vloeistof uit de camper en hij wil weten wat dat kan zijn. Het is waarschijnlijk afvalwater uit de bijna volle tank die bij bergachtig terrein een beetje overloopt. We beloven hem zo meteen te legen en mogen doorrijden.
Camping Seiser Alm ligt even verderop. We kunnen nog snel water lozen en wat bijvullen voordat om 13.00 uur de slagboom van de camping tot 15.00 uur dichtgaat. Een plekje is snel gevonden en we zetten buiten alles weer op zijn plaats. Daar eten we de pizza op die we gisteren overhadden. Omdat het gisteravond laat was, rusten de kinderen een uurtje. Linda verkent de camping en ziet dat de sanitaire ruimtes netjes zijn.
Als de kinderen wakker zijn wandelen we vanaf de camping naar de doorgaande weg. Koen is nog niet goed wakker en houdt ons op. We missen de bus en moeten een half uur wachten voordat we naar Kastelruth kunnen. We wandelen door de kleine straatjes en kijken bij de winkeltjes. Op een terras drinken we wat, terwijl de kinderen zich vermaken bij het speeltuintje.
Hierna nemen we de bus terug naar de camping en frissen ons even op. Bij het restaurant zoeken we iets lekkers uit. De kinderen kunnen tijdens het wachten kleuren en puzzelen, maar helaas duurt het erg lang voordat het eten komt. Omdat het te laat is voor een ijsje, eten we een lekker toetje in de camper.
Hoewel het overdag rond de 33 graden is, koelt het ’s avonds goed af. Met een vest aan drinken wij nog een lekker kopje koffie buiten.
Kmstand 1561
Dag 12: Wandelen op de Seiser Alm
Wij trekken vandaag de bergen in om te wandelen. Met een rugzak vol gaan we met de bus richting Seiser Alm. Hier brengt de kabelbaan ons van 1000 m tot 1825 m. Het uitzicht is prachtig, al hangen er nog wat wolken rond de bergtoppen.
We zien bij de winkeltjes leuke houten wandelstokken voor de kinderen en kopen er een Seiser Alm-speldje bij. We wandelen verder richting de panoramabaan die ons verder omhoog brengt tot 2000 m. Heerlijk zitten we met zijn vieren naast elkaar in de stoeltjeslift. We laten de cabine open om nog meer van de omgeving te kunnen genieten.
Vanaf hier wandelen we geleidelijk omlaag richting de Seiser-Alm-baan. De verse zelf gesmeerde broodjes smaken ons prima met het geweldige uitzicht om ons heen. We missen één afslag in onze wandeling en moeten daardoor een heel stuk terug omhoog lopen. Vanaf hier gaat Koen in de rugdrager. We sluiten de wandeling af met een welverdiend ijsje. Op de terugweg hebben we de cabine voor onszelf.
Met de bus terug naar de camping is het tijd voor wat rust voor de jongens. Ondertussen gaat er een nieuwe portie was in de machine. Als Bram en Koen na ruim een uur weer wakker zijn (en wij even hebben gedut op een stoeltje in de zon), gaan ze met Richard een uurtje naar de speeltuin onderaan de camping. Ondertussen kookt Linda.
We eten buiten bij de camper en trakteren onszelf op een ijsje in het restaurant van de camping. Het smaakt prima en is dan ook zo op. Het is weer snel laat en tijd voor de kinderen om te slapen. Wij zitten nog even met een glaasje buiten.
Dag 13: Dolomieten en Canazei
Vanochtend pakken we alles weer in, halen verse (mmmm) broodjes en de was uit de wasruimte op. We betalen (poehpoeh) en vullen en legen nog een keer water. Het is vandaag bewolkt en we passen onze route door het Dolomietengebied aan.
We rijden niet via Bolzano de Grande Strada della Dolomiti in vanwege het “gevaarlijke” (bochtige en smalle wegen) begin van de route. In plaats daarvan rijden we door Kastelruth naar St. Ulrich in Val Gardena. Dat dit dal bekend staat om zijn houtsnijwerk is duidelijk te zien in alle winkeltjes langs de weg. De bergtoppen van de Sella Pas (2244 m) liggen in de wolken, maar zijn ook zo indrukwekkend. Na het passeren van de pas (geen parkeerplek te vinden) valt er af en toe een buitje.
Het is druk in onze eindplaats Canazei, maar wij rijden nog door over de Karerpass (1715 m) om uit te komen bij de Karersee. Een prachtig blauwgroen meertje, omringd door bossen en bergen. We lopen over het pad langs het meer en de jongens klauteren op alle stronken en stenen.
We parkeren de camper een stukje verderop om te eten. We blijven in de camper, want er trekt net weer een buitje over. Terug in Canazei zien we dat onze camping net buiten het centrum en direct tegenover de kabelbaan ligt. De rest van de camping is niet zo bijzonder, maar de ligging en het uitzicht op de bergen maken veel goed. We kunnen nu voor het eerst te voet naar het dorpje wandelen, kijken er wat rond en kopen wat we nodig hebben.
Wat vroeger dan normaal eten we frietjes bij een kraampje (niet echt goedkoop). Nu hebben we nog tijd om bij het plaatselijke zwembad een duik te nemen (helemaal niet goedkoop). De kinderen amuseren zich prima en rond 19.00 u gaan we douchen en terug naar de camper. Het is nu met 18 graden frisser dan anders en we zitten lekker binnen. We bekijken welke kabelbaan en wandeling we morgen willen doen en wat de plannen voor de komende dagen zouden kunnen zijn.
Km: 1661
Dag 14: Wandelen in de Sella groep
Het is vannacht afgekoeld tot 14 graden in de camper, dus niet verder dan de neus boven de deken uit. Het nodigt dus niet erg uit om op te staan. Omdat de wolken nog voor de bergen hangen doen we het rustig aan vanmorgen.
Na het ontbijt doen de kinderen nog een spelletje terwijl wij opruimen en alles klaar maken. Als we zien dat de zon goed doorkomt en de lucht om ons heen steeds blauwer wordt, lopen we naar de kabelbaan. De twee kabelbanen (Pecol + Belverde) brengen ons snel naar boven tot 2400 m. Het uitzicht is meteen al schitterend.
We wandelen vanaf hier naar de tweede berghut, de Veil de Pan. We lopen ongeveer twee uur van de kabelbaan tot aan de berghut met steeds wisselende uitzichten op de bergtoppen van de Sella groep. Ook het stuwmeer Fedaia ligt er prachtig bij. Bij de berghut eten we een flinke kom soep en buiten op de helling onze broodjes.
Na de heenweg goed gelopen te hebben gaat Koen nu in de rugdrager. Ook Bram loopt prima, maar begint in de tweede helft van de terugweg moe te worden. Het vooruitzicht van een ijsje houdt hem op de been. Omdat het tempo nu wat hoger ligt, zijn we na een uurtje alweer terug bij de kabelbaan.
We bellen Tim om hem te feliciteren met zijn derde verjaardag. Hij vertelt over taart en trein; het is een feest! Eenmaal beneden smaakt het ijsje heerlijk. Net als boven op de berg waait het wel, maar het is heerlijk zonnig weer.
Bij de camper vraagt Koen zelf om zijn bedje en gaat Bram ook even slapen. Wij lezen en dutten buiten in de zon. Als Linda begint met koken, worden de jongens langzaam wakker. Buiten eten we in de laatste zonnestralen heerlijk verse knoedel.
Als de zon achter de berg zakt, wordt het merkbaar frisser. Na een snelle douche lopen we naar het restaurant naast de kabelbaan voor een ijsje. Ze gaan bijna sluiten, dus een ijscoupe zit er niet meer in, maar een schepijsje op de hand nog wel. We eten dit op het terras op. Na een korte wandeling gaan we terug naar de camper en sluiten alle ramen en deuren om alle warmte binnen te houden voor nog zo’n frisse nacht.
Dag 15: Sass Pordoi en Sexten
Als we opstaan is het weer 14 graden in de camper; gelukkig slaat de verwarming vandaag wat sneller aan. Buiten is het maar 8 graden, maar zodra de zon boven de bergen uitkomt wordt het al snel aangenamer. Omdat we gisteravond al bijna alles hebben opgeruimd, zijn we vandaag al voor 9.00 u weg.
Zo’n twintig minuten later staan we boven op de Passo Pordoi (2239 m). We gaan met de kabelbaan naar boven om te genieten van het uitzicht vanaf de Sass Pordoi (2950 m). De bergen om ons heen doen denken aan de Grand Canyon. Hierboven wandelen we rond het plateau van de top. Wij lopen één voor één zonder kinderen naar de rand van de afdaling naar het dal. Vanwege de losse stenen zijn dit geen wandelingen die we met de kinderen kunnen maken. Zij amuseren zich echter prima met het stapelen van stenen tot torens.
Als we met de kabelbaan weer beneden aankomen, is de grote parkeerplaats bijna helemaal gevuld. Wij verlaten deze drukte en rijden verder richting Cortina d’Ampezzo. Even buiten Cortina stoppen we bij natuurpark Dolomiti. We kunnen met de camper niet tot op de parkeerplaats, dus stoppen we bij de ingang. Hier eten we onze broodjes langs de rivier. Het water staat laag maar stroomt snel, en de kinderen hebben plezier met stenen gooien. Het is prachtig weer en we smeren ons goed in voordat we verder wandelen.
We willen lopen tot bij de Faneskloof (80 m diep) en waterval. Omdat de waterval na een tijdje nog niet in zicht is en de bordjes niet duidelijk zijn, draaien we om. We rijden door naar onze camping in Sexten. Dat Caravan Park Sexten een viersterren camping is, zie je meteen. We vinden een plek met mooi uitzicht op de bergen.
Nadat alles op zijn plek staat, gaan we zwemmen. Het zwembad is zijn prijs zeker waard: alles is gemaakt van hout en natuursteen en de open haard in het midden is erg sfeervol. Als we honger krijgen, douchen en kleden we ons om. In het restaurant valt ons op hoeveel glazen en bestek klaarliggen; het blijkt wat chiquer dan wij hadden verwacht. We eten er heerlijk en omdat we geen driegangenmenu nemen, valt de prijs mee.
Terug in de camper doen we een spelletje met de kinderen en draaien een wasje. Omdat hierna het kleingeld op is, zitten we de rest van de avond tussen de drogende was.
Km; 1771
Dag 16: Rothwandwandeling en Sexten
De ochtend begint meteen zonnig en de “kou” van vannacht is zo verdwenen. Na het ontbijt gaan we met verse broodjes in de rugzak op pad. De bus brengt ons naar de kabelbaan. Bovenop de Rothwandwiese (1950 m) ligt voor de kinderen een geweldige speeltuin. Terwijl zij hier spelen, drinken wij koffie op het terras met een schitterend uitzicht en bekijken welke wandeling we willen lopen.
We kiezen route 18 naar de Kruzbergpass. Deze maakt op het laatst een afbuiging terug naar onze camping. Het pad stijgt alleen in het begin en is breed en goed begaanbaar. Het loopt langs de rosten van de Rothwand en door de bomen. Aan een picknicktafel in een bergwiese met koeien eten we al onze broodjes op. Hierna loopt het pad verder tussen de bomen richting een riviertje. Drie uur nadat we boven op de wiese begonnen zijn, lopen we weer de camping op. Het winkeltje is nog dicht, dus het geplande ijsje wordt een simpel waterijs uit de camper.
Bram en Koen slapen even na de verrichte inspanning, terwijl wij uitrusten in de zon. Na een uurtje en wat fruit gaan we naar het zwembad, waar we ons weer prima amuseren. Rond zes uur douchen we. ’s Avonds eten we pizza bij de taverne. We zijn op tijd en gelukkig is het er een stuk rustiger dan gisteren. De pizza’s gaan helemaal op en ook de ijsjes smaken heerlijk.
Terug in de camper lezen we nog een boekje voor aan de kinderen, die daarna naar bed gaan, terwijl wij plannen maken voor de route naar Oberstdorf morgen.
Dag 17: Van Dolomieten naar Oberstdorf
We staan op tijd op, maar lopen wat vertraging op door de file voor de broodjes in het winkeltje. Pas rond 10.00 u vertrekken we, nadat ook het betalen van de rekening nog wat tijd kost vanwege het aflezen van de stroomstand.
Vandaag reizen we een stuk korter richting huis. We verlaten de Dolomieten en rijden via een stukje Oostenrijk naar Zuid-Duitsland. Het is een flink stuk met weinig autoweg, dus we zijn er de hele dag mee zoet. Koen voelt zich ’s ochtends na korte tijd niet lekker en moet overgeven. We stoppen om hem op te frissen en de boel op te ruimen. Eerder dan gepland zetten we een filmpje op voor wat afleiding.
De Brenner levert gelukkig geen vertraging op en kort hierna stoppen we om te tanken en te eten. De omgeving blijft mooi, al zijn de bergen nu meer heuvels met veel landbouw. Voorbij Garmisch zien we de Zugspitze, Duitslands hoogste berg. Vanaf hier dalen we af tot we bij Oberstdorf zijn, waar we morgen de Breitachklamm willen lopen. De camping is snel gevonden en heeft ook weer een mooie ligging.
Koen wordt net wakker van zijn eerste dutje tijdens het rijden en gaat meteen met Bram naar het speeltoestel. We kunnen nog een uurtje buiten zitten en spelen, maar dan begint het hard te regenen en te onweren. Binnen spelen Bram en Koen op hun en onze bedden met auto’s, blokken en spelletjes. Ondertussen kookt Linda een lekkere, snelle pasta. Ook tijdens het eten regent het hard.
Na het eten doen we samen een spelletje en lezen we boekjes. Na het toetje liggen de kinderen op tijd in bed. Voor ons is er nog koffie met een stukje heerlijke tiramisu van de vorige camping. Door de regen is het helaas te koud om nog buiten te kunnen zitten.
Km: 2086
Dag 18: Breitachklamm en regenachtig Oberstdorf
Het heeft vannacht nog af en toe flink hard geregend. Vanochtend blijven we wat langer liggen en wanneer we opstaan verschijnen er steeds grotere stukken blauw tussen de wolken. Bij de receptie krijgen we onze bestelde verse broodjes. Na het ontbijt rijden we met de camper naar de Breitachklamm, een paar kilometer buiten Oberstdorf, goed bereikbaar met de camper. Bij de ingang is het al flink druk.
We lopen over een goed begaanbaar pad langs de snelstromende rivier. Even verderop verdwijnt het pad en loopt de rivier steeds dieper tussen de rotsen. Het pad gaat steeds meer schuil onder overhangende rotsen en de kinderen moeten er aan de hand lopen. Onze eigenwijze Koen vertikt dit en maakt een scène. Omdat hij niet wil luisteren moet hij tegenspartelend in de rugdrager, waardoor zijn aanhoudend gekrijs het plezier uit de tocht haalt.
Het water buldert steeds harder tussen de rotswanden en heeft zijn pad uitgesleten. Wij worden nat, niet van de regen, maar van het water dat langs de rotswanden omlaag sijpelt. Langzaam lopen we de kloof weer uit, het water steeds verder onder ons verdwijnend. Het is een flinke klim naar de rand van de kloof, waar we het water beneden zien stromen. We wandelen over de Dornach Alpe terug naar de inmiddels geheel gevulde parkeerplaats.
Net als we de camper binnenstappen begint het weer flink te regenen. Binnen eten we onze broodjes op. Op de terugweg proberen we in het dorp bij de supermarkt te stoppen, maar Richard vindt de parkeerplaatsen te klein en rijdt terug naar de camping. De kinderen spelen nog even voordat ze naar bed gaan. Hierna eten we wat fruit en amuseren Bram en Koen zich buiten met de meegebrachte bellenblaas. Wanneer het weer begint te regenen spelen ze binnen verder en gaan ze 2 aan 2 douchen.
Het plan om bij de camping ernaast te gaan eten wordt door de regen verruild voor een ritje met de camper naar McDonald’s net buiten het dorp. Gelukkig is het er niet druk en nemen we drie parkeerplaatsen in beslag. Het is een nieuwe, moderne vestiging en het eten smaakt goed. We sluiten af met een ijsje en rijden terug. Met het slechte weer worden alle spelletjes, puzzels en doe-boekjes goed gebruikt. Op tijd liggen de kinderen erin en wij duiken in ons leesvoer.
Km: 2106
Dag 19: Regenachtige rit richting Schwarzwald
Het heeft vannacht weer aanhoudend geregend. Samen met Richards gesnurk heeft dat ons wat slaap gekost. Tegen de tijd dat we vanochtend wegrijden is het opgehouden met regenen. Onderweg houden we onze ogen open voor een supermarkt, want de dagelijkse voorraad raakt echt op.
In de buurt van Ulm zien we langs de autoweg borden van een winkelcentrum. We nemen de afslag en halen bij de Lidl wat voorraad. Een half uurtje verderop stoppen we om onze verse broodjes op te eten met salades erbij.
Het was de bedoeling om bij Sindelfingen, onder Stuttgart, te stoppen bij een vogelpark. Het ligt echter aan de rand van een louche industrieterrein en het begint er ook nog hard te regenen, dus rijden we maar door. Onderweg houden we onze ogen open voor een andere kinderattractie, maar hoewel we langzaam het Schwarzwald weer inrijden, zien we niets voor de kinderen.
Rond 15.00u komen we op de camping aan. Het regent nog zo hard dat we besluiten de kinderen eerst te laten rusten. Later regent het wat minder, maar de wind waait des te harder. Richard verkent de omgeving op zoek naar een restaurant, maar vindt alleen een bakker. Met de kinderen loopt hij naar het speeltuintje, maar ze moeten al snel terugkomen omdat ze bijna wegwaaien.
Bij het sanitairgebouw ontdekken we een speelruimte met een tafelvoetbalspel, een reusachtig vier-op-een-rij en een poppenhuis met prulletjes. Hier kunnen de kinderen zich toch nog een uurtje vermaken buiten de camper. Met onze boodschappen van vanochtend kookt Linda een lekker maaltje.
Voor de laatste keer spelen de kinderen in de camper op bed met hun auto’s en Duplo. Omdat we deze keer bergaf geparkeerd staan, moeten we opletten dat we niet omkiepen. We zetten de verwarming aan en maken een lekker kopje koffie.
Km: 2376
Dag 20: Laatste rit naar huis
Nadat het de hele avond heeft gewaaid en geregend, is het vannacht vrij rustig geweest. We pakken voor de laatste keer alles in. Richting Pforzheim rijden we door de laatste restjes Schwarzwald. Op de autoweg is het rustig en we schieten goed op.
Op enkele wegwerkzaamheden na, waar we snelheid moeten minderen en samenvoegen, hebben we geen oponthoud. Onderweg stoppen we één keer om te tanken en één keer in de Moezel om onze broodjes te eten en de benen te strekken.
We staan nog even te kijken als onze navigatie ons al voor Aken van de autoweg afstuurt, maar alles komt goed als we rond 15.00u in Sittard de grens overgaan. Hierna laten we even weten dat we weer thuis zijn. Terwijl de kinderen fietsen en spelen, ruimen wij de camper leeg. Rond etenstijd is alles eruit.
Morgen nog buiten en binnen alles poetsen, dan moet de camper maandag weer terug.
Km: 2794
Foto’s van onze reis door de Dolomieten met de camper
