Dag 10: Over de Trollstigen naar Geiranger
Om 8.00 uur gaat op onze hotelkamer de telefoon. De receptie heeft een telefoontje van Hertz voor ons. Bij het doorverbinden gaat er iets mis, dus terwijl we ons wassen en aankleden wachten we af of het gesprek opnieuw wordt doorverbonden. Als dat niet gebeurt gaan we om half negen naar beneden om te ontbijten. In de hal blijkt de medewerker van Hertz al die tijd op ons gewacht te hebben; een klein communicatiefoutje! We lopen met haar het probleem door en zij adviseert ons bij een tankstation hulp te vragen bij het verwisselen van de lampen.
Na het ontbijt laden we de koffers in en vinden een paar straten verder al een tankstation. Een behulpzame jongeman helpt ons de twee kapotte lampen te vervangen. Het duurt ongeveer twintig minuten en gaat gepaard met wat binnenmondse vloeken, maar uiteindelijk is het klusje geklaard. De weg naar Åndalsnes verloopt vlot en vanaf daar beginnen we aan de beroemde Trollstigen, de meest bekende slingerende bergpas van Noorwegen. Vanaf het uitzichtspunt bovenaan de pas is goed te zien hoe kronkelend de weg omhoog loopt.
In Valldal nemen we waarschijnlijk voor de laatste keer deze vakantie de veerboot. Bij de aanlegplaats verkopen een paar jonge meisjes kersen om wat zakgeld te verdienen; ze smaken net zo heerlijk als ze eruitzien. Vanuit de bergen dalen we af naar Geiranger via de Adelaarsweg, alweer een bochtige route die op korte tijd veel hoogte overbrugt. Het uitzicht op de Geirangerfjord is schitterend. We doorkruisen het dorp, dat gericht is op cruisetoeristen, en rijden aan de andere kant van de bergen weer in richting de Hole Hytter-vakantiehuisjes. De rustieke houten huisjes hebben een prachtige ligging op de kop van het fjord.
De rest van de middag genieten we in de zon van het uitzicht. Tegen half acht dalen we de berg af om in het dorpje een van de weinige restaurantjes te bezoeken. Het eten is lekker en betaalbaar. Terug bij ons huisje zien we vanaf het terras de zon tussen de bergen verdwijnen en lezen we rustig wat er de komende dagen allemaal te beleven valt in de omgeving.
Kmstand: 2042
Dag 11: Watervallen en Dalsnibba
We worden vanochtend lekker pas om negen uur wakker. Op de achtergrond horen we het geruis van watervallen in de buurt van het huisje. Vanaf ons terrasje zien we tijdens het ontbijt dat de eerste cruiseschepen alweer in de fjord zijn aangekomen. Het zonnetje schijnt al heerlijk als we even later de berg op lopen richting de Storseterfossen-waterval. De wandeling kent een pittige stijging, en eenmaal boven is het even zoeken naar het paadje dat ons langs de rots tot achter de waterval brengt. Het is een unieke ervaring om het water zo van dichtbij naar beneden te zien storten.
Terug bij de Vesterås-boerderij drinken we op het terras eerst wat cola. Vervolgens lopen we naar het uitzichtspunt bij de Vesterås-hut. Deze iets makkelijker begaanbare weg heeft nog steeds een aardige klim en afdaling. Het uitzicht over de baai van de fjord geeft een mooi perspectief op de cruiseschepen beneden.
Afgedaald richting ons huisje halen we bij de receptie warme wafels met jam en room. Deze lunch eten we lekker op ons terrasje. Rond twee uur stappen we in de auto en rijden verder de bergen in, Geiranger uit, richting Dalsnibba. Deze berg van 1465 meter heeft een uitzichtspunt op de top. De tolweg ernaartoe kent hellingen van 12% en géén vangrail, en leidt naar het hoogste punt dat je in Noorwegen met de auto kunt bereiken. De weg en het uitzicht zijn adembenemend.
Terug in Geiranger rusten we uit in de zon met een boek. Tegen zeven uur schuiven enkele grotere wolken voor de zon en gaan we ons douchen en omkleden. Voor het avondeten kiezen we opnieuw het restaurantje van gisteren, dit keer voor hamburgers en vis met frietjes en sla. Na het eten wandelen we nog even langs de kade richting de veerboot en kijken in de winkeltjes voor een leuk Noors souvenir, zonder succes. Voor we weer naar boven rijden doen we bij de enige supermarkt nog wat inkopen voor de komende dagen.
Kmstand: 2086
Dag 12: Gletsjerwandeling Briksdalbreen
Vandaag weer vroeg uit de veren en na een ontbijtje in het zonnetje op het terras vertrekken we. Via Stryn en Olden rijden we in zo’n twee uur naar het Jostedalsbreen Nationaal Park. Om 10 uur arriveren we in Briksdal, het einde van de weg en het begin van de gletsjer. Bij de souvenirwinkel melden we ons voor de gletsjerwandeling die om 11 uur begint. Na het aantrekken van wandelschoenen en jasjes lopen we alvast het eerste stuk omhoog. Na ongeveer drie kwartier zijn we bij het pad dat tot aan de gletsjer loopt. Hier maakt de gids een groep van twaalf personen klaar met wandeluitrusting: harnas rond de benen en schouders, klimijzers onder de schoenen, helm en pikhouweel. De groep wordt met een touw verbonden en na een korte veiligheidsinstructie begint de echte gletsjerwandeling.
Het eerste stuk is al een flinke klim, waarbij het touw tussen ons voor extra stabiliteit zorgt. Het is geweldig om de gletsjer van zo dichtbij te zien. Op ons hoogste punt breekt een stuk ijs af en rolt naar beneden; volgens de gids een normaal verschijnsel. Na twee uur staan we weer met de voeten op de grond en worden uit de uitrusting geholpen. We bedanken de gids voor deze unieke ervaring en wandelen tussen de paardekoetsjes door naar beneden.
Het is inmiddels 15.00 uur en we hebben flinke honger. Bij een picknickplaats laten we de soep en broodjes goed smaken. Voor de terugweg kiezen we een alternatieve route om tunnels te vermijden: weg 258, de Gamle Strynefjellsvegen, een oude toeristenweg over de berg. Het kronkelende traject lijkt op een maanlandschap en onderweg versperren een paar schapen onze weg in de hoop op een hapje.
Tegen half zeven zijn we terug bij “ons” huisje. Het is strakblauw en we genieten nog even van de zon. Voor het avondeten gaan we naar Naustkroa, ons vaste adresje, waar we voor de derde keer lekker eten. Net op tijd terug zien we de zon achter de bergen verdwijnen. Linda schrijft in het gastenboek de belevenissen van de afgelopen drie dagen.
Kmstand: 2344
Dag 13: Van Geiranger naar Beitøstolen
anochtend hangen er dichte mistbanken over de bergen in de Geirangerfjord. Voor het laatste ontbijt op het terras bij ons huisje ritsen we even de pijpen van de broek aan vanwege het frisse windje. Nadat we de auto weer hebben ingeladen rijden we de bergen in en kijken nog een laatste keer achterom. Met elke haarspeldbocht omhoog wordt de mist dichter, waardoor de top van de Dalsnibba die we twee dagen geleden bezochten, niet te zien is. Aan de andere kant van de berg breekt de zon echter al door. Richting Lom rijden we door het Ottadal, een vallei vol boerderijen en graslanden.
Rond 10 uur arriveren we in Lom, waar zich al een aantal bussen op de parkeerplaats bij de staafkerk verzamelen. Binnen volgen we nog een stukje van de Duitstalige rondleiding en later een Zweedse groep, waardoor we nog wat interessante details meekrijgen over deze kerk uit circa 1150. In het dorp vullen we de tank van de auto voordat we verder rijden over de Sognefjell, een van de mooiste routes van Noorwegen. Onderweg passeren we wielrenners van de Jotunheimen ronde. Op 1435 meter hoogte hebben we een prachtig uitzicht over de bergtoppen van het Jotunheimen Nationaal Park. Meertjes zijn nog deels bevroren en op de bergen ligt overal sneeuw en ijs. Met de verrekijker zien we twee groepen op weg naar de top van een grote sneeuwvlakte.
We dalen weer af richting de Lustrafjord. Bij Gaupne overleggen we of we nog naar de Nigardsbreen-gletsjer rijden, maar besluiten terug te keren omdat onze ervaring van gisteren niet te overtreffen is. Even buiten een dorp stoppen we bij een strandje aan de fjord om even uit te rusten voordat we de bergweg weer op slingeren. Onderweg komen we moe uitziende wielrenners tegen die helling na helling trotseren. Bij een prachtig uitzicht pakken we onze picknicktas uit en eten de aardbeien die we langs de weg hebben gekocht op onze broodjes.
Vanaf Lom rijden we via de Valdresflya, een uitgestrekt wandelgebied met waarschuwingsborden voor rendieren, edelherten en elanden. Tot nu toe komen we alleen geiten, schapen en koeien tegen. Ons overnachtingsadres voor vandaag is het Hoyfjellshotel in Beitostølen, gelegen in een rustig skigebied. Het hotel is een pleisterplaats voor bustoeristen en in de eetzaal is de gemiddelde leeftijd hoog. Na het diner maken we nog een korte wandeling, maar de meeste winkeltjes zijn al gesloten. Op de kamer kijken we wat tv en werken het reisverslag bij.
Kmstand: 2768
Dag 14: Van Beitostølen naar Oslo
Vandaag verlaten we Beitostølen en rijden we voor het laatst door de eindeloze Noorse bossen. Op zondagochtend is er weinig verkeer op de weg, waardoor de rit ontspannen verloopt. Rond half twaalf stoppen we in Jevnaker bij Hadeland Glasverk. Hier kunnen we zien hoe handgemaakt glas tot stand komt. Helaas zijn niet alle werkplekken bemand vanwege het weekend, maar we bekijken het museum en slenteren door de winkeltjes, waar we toch nog wat leuke souveniertjes weten te vinden.
Aangekomen in Oslo rijden we naar Holmenkollen, de beroemde springschans van 1892 met een hoogte van 412 meter. Met uitzicht op de schans eten we eerst onze broodjes op, want het is inmiddels bijna drie uur. Onder de skischans bevindt zich een skimuseum dat een interessant overzicht biedt van de geschiedenis van het skiën. Om de top van de toren te bereiken nemen we eerst enkele trappen en daarna de lift, gevolgd door een paar stijle trappen naar de springtoren. Het uitzicht vanaf boven is indrukwekkend en biedt een prachtig zicht op de schans en de omgeving.
Hierna rijden we richting ons hotel, laden de spullen uit en kleden ons om voor een wandeling naar het centrum. Het zonnetje schijnt volop (29 graden!) en de terrassen zitten goed vol. We wandelen door de Karl Johans gate op zoek naar een restaurant en kiezen voor een Mongolian barbecue. Bij het buffet scheppen we groente op, waarna de kok het gerecht bereidt met onze gekozen saus en vleessoort. Hoewel het lekker is, blijkt een tweede keer opscheppen niet toegestaan, waardoor het iets te bescheiden blijft. We slenteren daarna richting de haven en Aker Brygge, waar we even een burger halen bij McDonald’s. De dag sluiten we af met een drankje op een terras voordat we met de metro terugkeren naar het hotel.
Kmstand: 3052
Dag 15: Dagje Oslo
Voor ons dagje Oslo zetten we de wekker op half negen. Buiten is het bewolkt en het miezert een beetje, dus ritsen we nog maar een stukje van onze korte broek omhoog voordat we de stad in gaan. Bij het metrostation kopen we een dagkaart waarmee we 24 uur gebruik kunnen maken van metro, tram, bus en boot.
In de haven stappen we op het bootje dat ons naar het schiereiland Bygdøy brengt. Na ongeveer tien minuten zijn we er en lopen we tussen de sjieke huisjes door richting het Vikingschipmuseum. Hier staan drie schepen die bij opgravingen in de buurt van Oslo zijn gevonden. De schepen dienden als graf en bevatten tal van kunst- en gebruiksvoorwerpen.
De boot brengt ons terug naar het centrum. Vanwege werkzaamheden aan het tramspoor nemen we een stukje verderop de lijn naar het Vigelandpark. In dit park staan ongeveer 150 beelden van naakte mensen van Gustav Vigeland. We wandelen een uur rond langs de stenen en bronzen sculpturen totdat de honger ons naar McDonald’s drijft.
Hierna pakken we de bus naar de wijken Grünerløkka en Grønland. Deze vroegere arbeiderswijken zijn opgeknapt en herbergen nu trendy cafés en Aziatische winkeltjes. We wandelen terug richting het centraal station en bezoeken de Domkerk. Het mooie altaar, het orgel en het mozaïekplafond zijn het korte bezoekje waard. Buiten wachten we even op een bankje voor de bus naar de universiteit, waar we een wandeling in de botanische tuin en het palmenhuis willen maken. Helaas blijkt het maandag gesloten, dus keren we terug naar het centrum.
We stappen uit bij het Koninklijk Paleis. De vlag wappert in top, dus de koning is thuis. We wandelen rond door de tuinen, maar zien de koning niet.
Om onze voeten wat rust te geven nemen we de metro terug naar het hotel. Na een douche en omkleden gaan we weer de stad in voor het diner. Omdat het Indiaas restaurant aan het begin van onze reis zo goed beviel, keren we terug. De mixed tandoori is overheerlijk en wordt volledig opgegeten. Later drinken we nog iets bij Friday’s voordat we tegen half elf terugkeren naar het hotel. Hier rangschikken we de laatste spullen uit de auto – wandelschoenen, regenjassen, wandelstokken, cd’s en snoepjes – in de koffers.
Kmstand: ——
Voetzoolkm: veel te veel
Dag 16: Terugreis vanuit Oslo
We staan om acht uur op en na het ontbijt leggen we de koffers alvast in de auto. We hebben nog een paar uurtjes voordat we richting vliegveld moeten, dus gaan we met de dagkaart van gisteren nog even de stad in. Langs de vesting richting de haven valt er plots een regenbuitje, maar even later is het alweer droog en kunnen we onze schuilplaats onder de grote boom verlaten. In Aker Brygge winkelen we bij de aaneengesloten zaakjes en lopen daarna nog naar de Karl Johans gate. Moe van het geslenter ploffen we bij Friday’s op het terras neer om de passerende mensen te bekijken. Tegen half één nemen we de metro terug naar het hotel en pikken de auto op voor het laatste stukje richting vliegveld. Net als bij onze aankomst regent het pijpestelen en begint het zelfs te onweren. Bij het tankstation vullen we nog even de tank voordat we de (vuile) auto bij Hertz inleveren.
Kmstand: 3100
Rond twee uur checken we bij KLM in. De baliejuf vertelt dat de vlucht waarschijnlijk overboekt is en vraagt of we vrijwillig een latere vlucht willen nemen tegen vergoeding. Dat doen we liever niet, dus behouden we onze plaatsen. De tijd die over is besteden we aan een maaltijd bij Peppe’s Pizza en een korte tax-free shop.
We vertrekken op tijd en ruim anderhalf uur later landen we op Schiphol. De intercity richting Maastricht is net vertrokken, dus halen we bij Burger King een hamburger om de avond door te komen. Even voor half acht vertrekt de volle intercity richting Duivendrecht. In Sittard aangekomen worden we buiten opgewacht door de bus, lijn 12, die ons naar huis brengt. Richard loopt naar huis om de auto op te halen en we laden de koffers voor de laatste keer in. Rond half elf zijn we eindelijk thuis.
Hier eindigt een prachtige vakantie naar Noorwegen.
Onze eerste reis naar Noorwegen in foto’s:
