Dag 9: Van Salt Lake City naar Moab
De wekker maakt ons om 7.00 uur wakker, al zijn we nog niet helemaal energiek. We pakken onze koffers in en gaan beneden ontbijten. Het spek en de eieren peppen ons op voor de rit naar Moab. De rest van de ochtend zitten we in de auto om de 400 kilometer te overbruggen. Op het laatste stuk voor Moab geven de roodgekleurde rotsen alvast een voorproefje van wat er komen gaat. Tegen half één zijn we bij de Moab Valley Inn en laden de koffers uit. Even later zijn we al onderweg naar Dead Horse Point State Park.
Vanaf de uitzichtpunten kijken we naar de kronkelende Colorado River, die zich diep in de canyon een weg heeft gebaand. Het bijzondere van Dead Horse Point is de bijna rondlopende U-bocht van de rivier. Niet ver hiervandaan ligt Canyonlands National Park. We bezoeken vandaag het gedeelte Island in the Sky.
Bij Upheaval Dome krijgen we uitzicht op de plek waar duizenden jaren geleden een meteoor is ingeslagen. Door de impact is de bodem op een merkwaardige manier omhoog gekomen. Meer zuidelijk in het park bezoeken we Green River Overlook Point, met een wijds uitzicht over het canyonlandschap waarin de Green River zijn pad heeft uitgesleten.
Het uiterste punt van dit parkgedeelte is het Grand View Overlook Point. Het uitzicht strekt zich zover dat zelfs de canyons van de parkgedeeltes The Needles zichtbaar zijn. Op de terugweg stoppen we bij de korte trail naar Mesa Arch. Met een temperatuur van 41°C en de aanwezigheid van kleine mugjes is dit nog een flinke uitdaging, maar de natuurlijke stenen boog en het prachtige “doorkijkje” maken het de moeite waard.
Tegen zeven uur zijn we terug bij het hotel. In bad bekijken we alvast de dineropties en kiezen uiteindelijk voor Chinees eten, wat uitstekend smaakt. Tijdens een korte avondwandeling zijn zelfs de winkels nog open.
Km-stand: 3176
Dag 10: Arches National Park
Om zeven uur staan we op. Na het ontbijt en een korte tankstop rijden we naar Arches National Park. We willen vroeg beginnen om de heetste zon voor te zijn. Eerst rijden we naar Devils Garden Trailhead, het meest noordelijke punt van het park. Hier trekken we onze wandelschoenen aan en vullen onze rugzak met water. De trail voert langs verschillende arches: Landscape Arch, Navajo Arch, Partition Arch en Wall Arch. Het pad loopt over en tussen rotsen door, soms met steile afgronden aan beide zijden.
Het uitzicht op Double ‘O’ en Dark Angel Arch laten we voor wat het is. Op de terugweg merken we dat de schaduwplekjes veel kleiner zijn geworden door de hoger staande zon. Na ruim 2,5 uur zijn we terug bij de auto en toe aan een verfrissing. Verderop bij Sand Dune Arch ploeteren we door het rulle zand om deze arch te bewonderen.
Richting Delicate Arch passeren we diverse overlook-points met prachtige uitzichten. Bij Delicate Arch zelf besluiten we niet de volledige trail te doen vanwege de hitte van vanochtend. We beperken ons tot het viewpoint, dat de arch van een afstand toont. Na een korte stop bij Balanced Rock buigen we af naar de Windows-sectie van het park, een schitterende verzameling arches.
Omdat we de smaak te pakken hebben wandelen we naar Double Arch, waar duidelijk te zien is hoe hij in twee bogen uiteenloopt. Als laatste lopen we naar North en South Window, en rusten even onder de North-boog uit. Terug naar het visitor center genieten we van de uitzichten onderweg. Om 15.00 uur zijn we terug bij het hotel. We eten onze broodjes op, liggen een uurtje op bed en bereiden ons voor op een avondbezoek aan Delicate Arch.
Na een tortilla bij Baja Grill rijden we om 19.00 uur terug naar Delicate Arch. Het wandelpad gaat over en tussen rotsen door en de constante stijging maakt het zwaar, maar de beloning is groot: Delicate Arch wordt prachtig verlicht door de ondergaande zon. We blijven ruim een half uur genieten voordat we teruglopen over de rotspaadjes naar de auto. In het donker rijden we het park uit. In Moab sturen we vanuit het internetcafé nog een e-mail en eten bij Hogi-Yogi een ijsje. Daarna duiken we na een tweede snel bad ons bed in.
Km-stand: 3336
Dag 11: Canyonlands, Natural Bridges & Valley of the Gods
Vandaag slaan we eerst voorraad in: eten, drinken en benzine, voordat we vertrekken uit Moab naar Canyonlands National Park, in het gedeelte genaamd “The Needles”. De parkeerplaats ligt ver van de doorgaande weg, maar helaas blijkt bij het visitor center dat de scenic route door wegwerkzaamheden gesloten is. Het overgebleven deel van de route is niet veel waard, dus rijden we terug. Onderweg stoppen we bij Newspaper Rock om de petroglyfen van de oude indianencultuur te bekijken.
Vervolgens maken we een kleine omweg naar Natural Bridges National Monument. Langs de Bridge View Drive liggen drie natuurlijke bruggen: Sipapu, Kachina en Owachomo Bridge. Alle drie zijn te bekijken vanaf de route en de omweg was de moeite waard.
Richting Mexican Hat rijden we over Highway 261, de Moki Dugway. Deze onverharde weg daalt ruim 300 meter over 4,5 kilometer met haarspeldbochten en biedt een adembenemend uitzicht. Kort daarna nemen we weer een onverharde weg: Valley of the Gods, ongeveer 25 kilometer lang. Het is een beproeving voor de schokbrekers van onze huurauto. Het landschap is indrukwekkend met rode rotsen en losstaande kolossen.
Als laatste voor vandaag bezoeken we Goosenecks State Park. De San Juan rivier slingert hier diep door de canyon. Vervolgens rijden we naar ons hotel in Mexican Hat, een dorpje dat bestaat uit een tankstation en twee hotels met restaurants. Bij Burch’s Trading Inc. eten we smakelijk en goedkoop. Het dorp verkennen doen we niet, dus kijken we wat tv.
Km-stand: 3776
Dag 12: Monument Valley & Mesa Verde
Vanuit Mexican Hat is het vanochtend een korte rit naar Monument Valley. Rond 9 uur arriveren we terwijl de Navajo-kraampjes langs de kant van de weg nog opgebouwd worden. Bij de ingang van het Navajo Tribal Park krijgen we een gids voor de Valley Drive. De 17 mijl lange onverharde route voelt bekend, maar de heuvels zijn hier iets lager en de kuilen dieper. De rode, losstaande rotsformaties steken prachtig af tegen de blauwe lucht. Fantasierijke namen zoals Elephant Butte, Three Sisters en Totem Pole maken het landschap extra bijzonder.
Na ongeveer twee uur zijn we terug bij het visitor center. Vervolgens rijden we de lange, weinig interessante weg naar Cortez. Onderweg maken we een lunchstop in Kayenta, eten een broodje en slaan proviand in voor vandaag en morgen. Even buiten Cortez rijden we Mesa Verde National Park binnen. Een 15 mijl lange weg kronkelt omhoog naar het visitor center en de Farview Lodge, ons hotel voor vannacht. Na inchecken en uitpakken halen we tickets voor morgenochtend onder begeleiding van een ranger Cliff Palace te bezoeken.
Het is inmiddels halfvier en we bezoeken eerst het museum voor meer achtergrond over de Anasazi-indianen. Daarna rijden we de Mesa Top Loop Drive, langs verschillende archeologische sites. De nederzettingen evolueren van ondergrondse pithouses naar bovengrondse cliff dwellings, met als prachtig voorbeeld Cliff Palace bij Sun Point View.
Tegen zeven uur zijn we terug op de kamer. We zitten nog even op het balkon voordat we douchen en gaan eten. Het park heeft maar één restaurant, maar het eten blijkt heerlijk. Op de kamer lezen we nog wat, want een tv is er niet.
Km-stand: 4144
Dag 13: Mesa Verde & Durango
We ontbijten in het park bij het zelfbedieningsrestaurant. Het spek en ei met toast geven ons een goede basis voor de wandelingen van vandaag. Vanwege bosbranden bij Durango gaat de geplande stoomtreinrit van morgen niet door. We bellen naar Durango en reserveren een kortere rit die wél doorgaat.
Onze eerste stop is Spruce Tree House, de derde grootste rotswoning van de Anasazi-indianen in het park. Het wandelpad daalt af in de canyon en de cliff dwelling ligt verborgen onder een overhangende rots. Het is indrukwekkend om te zien hoe ze achthonderd jaar geleden op deze verborgen plek een dorp bouwden. Gelukkig zijn er nog weinig toeristen, waardoor we alles rustig kunnen bekijken.
Daarna rijden we langs een aantal andere uitzichtpunten van pueblo’s. Om 11 uur begint de begeleide tour bij Cliff Palace. We dalen over een rotspad en ladders af, verzamelen bij Cliff Palace en luisteren naar de ranger over de geschiedenis, ontdekking en het dagelijks leven in deze enorme cliff dwelling.
Na ruim een uur klimmen we weer omhoog. We zoeken een picknickplek in de schaduw en eten onze broodjes. Vervolgens rijden we via Wetherhill Mesa, maar de trolleybus is net vertrokken en het programma hier is niet interessant genoeg om te wachten.
Rond 14.00 uur verlaten we Mesa Verde. Het landschap wordt groener en bergachtiger. Na ongeveer een uur bereiken we Durango. Eerst ruilen we onze treintickets om, daarna rijden we naar het Days Inn hotel. Op de heuvels tegenover het hotel zien we rookpluimen van de bosbrand, terwijl helikopters met watertanks het vuur blussen. In het stadje lijken het normale leven en toerisme gewoon door te gaan. Tegen etenstijd kiezen we voor de plaatselijke Chinees. Tijdens het slenteren spot Linda een chocoladewinkel en proeft de ‘Yuppie Stick’ met karamel, noten en drie soorten chocolade.
Km-stand: 4327
Dag 14: Durango & Silverton
We staan om 7.00 uur op, want om 8.15 uur moeten we op het station van Durango zijn voor ons verkorte ritje met de ouderwetse stoomtrein. Het is een prachtig gezicht om de door kolen aangedreven trein te zien aankomen.
We zitten in een open wagon, zodat we het landschap goed kunnen bewonderen. Even buiten Durango is duidelijk waarom de rit vandaag maar tot Hermosa gaat: hier en daar woeden nog brandjes en andere stukken zijn zwartgeblakerd. Verder rijden met de stoomtrein zou te gevaarlijk zijn door vonkjes uit de locomotief. Tegen elf uur zijn we terug op het station van Durango.
Van hieruit vervolgen we de route naar Silverton met de auto. De weg slingert door een schitterend berg- en boslandschap, met her en der vervallen gebouwen uit de mijnbouwtijd van de 1800s. Silverton dankt zijn naam aan de zilvermijnen en leeft nu vooral van toerisme. We slenteren door het stadje en drinken een kop koffie. De bergachtige route gaat verder naar Ouray, waar we gebruikmaken van het internet in de lokale bibliotheek en nog wat winkeltjes bekijken.
Tegen vijf uur zijn we terug bij het hotel en ontspannen we in het zwembad en de hot tub. Voor het avondeten kiezen we Applebee’s, dat ondanks de drukte een tafel voor ons klaar heeft. We genieten van spareribs en laten niets over. Later laten we ons nog fotograferen in wildwest-tenue in een ouderwetse fotostudio en sluiten de dag af met een zoet toetje uit de Chocolate Factory: marshmallowdip en macadamia-bear.
Km-stand: 4576
Dag 15: Van Durango naar Gunnison via Black Canyon of the Gunnison N.P.
Om 8.00 uur laden we na het ontbijt onze spullen in en vertrekken uit Durango. Het eerste stuk volgen we dezelfde route als gisteren richting Silverton en Ouray, waardoor we de bochtige, heuvelachtige weg al kennen. Na Ouray wordt het landschap vlakker en de weg rechter. Rond elf uur passeren we Montrose en stoppen we even bij Burger King voor een snelle hamburger. Daarna rijden we de heuvels in richting Black Canyon of the Gunnison National Park.
De canyon dankt zijn naam aan het zwart-grijze gesteente en de steile, puntige rotsen. Vanuit het visitor center leidt de South Rim Road via meerdere uitzichtpunten naar High Point (2.523 meter). We trekken onze wandelschoenen aan voor de Warner Point Nature Trail, een route met korte wetenswaardigheden bij genummerde paaltjes. Het zonnetje schijnt fel, maar er zijn gelukkig genoeg bomen om even in de schaduw te staan.
Terug bij het beginpunt ploffen we neer op een picknickbank voor een versnapering. Daarna verlaten we het park en rijden via het Curecantie National Recreation Area, waar het Blue Mesa Reservoir door de Blue Mesa Dam is gevormd, naar Gunnison.
Ons hotel, Best Western Tomichi Village Inn, ligt een mijl buiten het stadje, maar een reclamebord wijst ons de weg. We trekken onze zwemkleren aan, dobberen wat in het zwembad en genieten daarna van de ligstoelen in het zonnetje. Voor het diner wandelen we kort naar de Mexicaan, waar we zelf onze tortilla’s vullen met garnalen en lamsvlees – een uitstekende keuze.
Km-stand: 4912
Dag 16 Denver en omgeving
Voordat we vanochtend terug op weg gaan naar Denver ontbijten we in het Tiroolse restaurant bij ons hotel. Het is verreweg het beste gratis ontbijt van deze reis: jus d’orange, ei, bacon, worstjes, aardappelkoekjes, toast, muffin en zelf te bakken wafels. Om acht uur checken we uit en beginnen aan de ruim 300 kilometer lange rit naar Denver. De route voert afwisselend door bebost berggebied en vlak akkerland. Vanaf Pueblo richting Colorado Springs wordt het drukker en we stoppen even bij een rest-area om de benen te strekken. Na Colorado Springs verschijnen de buitenwijken van Denver. Ons hotel vinden we deze keer zonder moeite. Hier laden we niet alleen de koffers uit maar ook alle andere spullen die zich in de loop van de reis in de auto verzameld hebben. Op onze kamer met uitzicht op de skyline van Denver frissen we ons even op en eten een hapje.
Rond 14.00 uur verkennen we de stad. Het kost wat moeite om een parkeerplek te vinden, maar 16th Mall, het winkelhart van het centrum, is ideaal. De winkels zijn gelukkig open op zondag. We pauzeren even bij Starbucks en genieten van een brownie- en een caramel frappuccino op een bankje met een krantje.
Na een wandeling door het stadscentrum zijn onze benen behoorlijk moe. Delhi Dabar is het eerste Indiase restaurant deze vakantie dat er echt uitnodigend uitziet. Het is knus ingericht en het eten is heerlijk. Daarna lopen we terug naar de auto en rangschikken in het hotel onze spullen opnieuw in de koffers. Na een lekker bad en een rodeo op tv gaan we vroeg slapen.
Km-stand: 5385
Dag 17 en 18: Terugvlucht
Nog wat vroeger dan anders moeten we vandaag op om het reisschema te volgen. Om 6.45 uur staan we op, wassen ons en kleden ons aan. Om 7.10 uur ontbijten we op de 14de verdieping met uitzicht op de skyline. Om 8.00 uur checken we uit, laden de koffers in en rijden naar het vliegveld.
Om 9.00 uur leveren we onze trouwe Hyundai Sonata in bij Alamo autoverhuur met een uiteindelijke kilometerstand van 5424. Daarna checken we in bij de Delta Airlines balie en leveren onze koffers in. Na wat rondwandelen wachten we bij de gate en om 10.45 uur kunnen we aan boord van de Boeing 757. Om 11.30 uur vindt de take-off plaats. Onderweg doen we een dutje en de 2½ uur durende vlucht naar Atlanta zijn zo voorbij.
Om 16.10 uur landen we in Atlanta, waar het 2 uur later is dan in Denver. Om 16.30 uur gaan we met de metro naar de bagageband. Onze koffers komen niet voorbij, maar een medewerkster legt uit dat ze deze keer rechtstreeks naar Amsterdam gaan. Om 17.00 uur hebben we nog maar 45 minuten voor de volgende vlucht. We halen snel wat burgers en friet voordat we door de security gaan en terug moeten naar Concours E.
Om 17.30 uur checken we in bij gate E en eten onze hamburgers op, waarbij we onze laatste dollars uitgeven aan snoep. Om 18.00 uur horen we dat er vertraging is vanwege een ontbrekend onderdeel. Uiteindelijk mogen we om 19.00 uur rondwandelen totdat we aan boord kunnen. Om 20.15 uur vertrekken we, ongeveer 2½ uur later dan gepland, richting Schiphol. De klok moet nu nog 6 uur vooruit gezet worden.
Om 2.15 uur is de terugreis definitief begonnen. Langzaam wordt het buiten donker. De piloot wijst ons erop dat we de miljoenen lichtjes van New York onder ons kunnen zien liggen. Tijdens het smakelijke avondeten kijken we naar Time Machine. Het regelmatig wegvallende geluid maakt de film niet gemakkelijker om te volgen. Hierna doezelen we totdat rond negen uur de stewardessen het ontbijt rondbrengen. Op de tv-schermpjes zien we dat we al boven Engeland vliegen.
Om 10.10 uur landen we, twee uur later dan gepland, op Schiphol. Het is 15 graden, bewolkt en druilerig; even wennen. We halen onze koffers op en gaan naar het NS-loket om onze enkeltjes naar Sittard te kopen. Om 11.13 uur vertrekt de trein naar Duivendrecht. We manoeuvreren met onze koffers in de steeds drukker wordende trein. Om 11.45 uur stappen we over op de intercity richting Maastricht. Linda heeft moeite haar ogen open te houden en dut nog even weg, terwijl Richard leest.
Om 13.50 uur stopt de trein in Sittard. We zitten helemaal aan het eind van het perron, dus nog een heel stuk slepen tot de lift. In de hal worden we verrast door Dirk, die ons opwacht. Even later worden we voor de deur afgezet. Na een heerlijk bad brengen we de fotorolletjes (alle 14) weg en halen wat lekkers bij de chinees om thuis op te eten. Om de vermoeidheid tegen te gaan houden we ons nog even bezig in de tuin. Om tien uur zetten we de tv uit en gaan naar bed, waarbij het geen moeite kost in slaap te vallen en te dromen van het wilde Westen.
Alle foto’s van deze reis door de USA
